WIERSZE

Pogrzeb 8/14 - "↑↓"

Przepełniony moment pustymi chwilami
W którym krzykliwym żalem wsłuchuję się w ciszę
Objęty mrokiem, wolałbym Twoimi ramionami
W których trwale we wczorajszych dniach wiszę
Dlatego dziś widzę przyszłość
Daleka jest bliskość


Góra, dół, mam nic, mam wszystko


Puste mieszkanie pełne wspomnień
W którym przebiega wojna w kamiennym spokoju
Przeplatam myśli z tych złych w radosne
Które trwale zostawiają bliznę z każdego boju
Dlatego dziś noszę nowe, psychiczne ślady
Wczoraj mówiłem, że nie dam sobie rady
Jutro pewnie to ja będę komuś dawać rady


Góra, dół, i się mijamy, i się mijamy
  32 odsłon
  0 komentarze
32 odsłon
0 komentarze

Boże Ty nas zawsze kochasz

Za co Boże, Ty nas grzesznych ludzi kochasz
Kiedy tyle nienawiści w naszych oczach?
Czemu Panie Ty darujesz nasze winy?
Kiedy w słowach, kiedy w czynach wciąż grzeszymy?

Czemu Panie ciągle darzysz nas miłością
Gdy pałamy wciąż do siebie tylko złością?
Czemu ciągle nam wybaczasz, zapominasz?
Jeśli trwamy w niepoprawnych ciągle winach?

Bo Bóg patrzy miłości oczami
I nie widzi nas z tymi grzechami
Bo nas kocha i wszystko wybacza
I miłością swoją wciąż otacza.
  5 odsłon
  0 komentarze
5 odsłon
0 komentarze

Wszystko głosi chwałę Stwórcy Pana

Spójrzmy na niebo - powie nam o Bogu.
Spójrzmy na morze - szepcze o Nim w szumie.
Spójrzmy na słońce co świeci wysoko
Ono Go wielbi, bo wszystko rozumie.

Chwalą wciąż Stwórcę i zmierzchy i świty,
Morskie głębiny i góry wysokie.
I rwące rzeki i jeziora ciche,
Świat ten nasz cały, gdzie nie sięgniesz okiem.

Wszystko wciąż chwali swego Stwórcę, Pana
Wszystko wciąż o Nim ciągle opowiada.
Więc tylko spojrzeć wystarczy wokoło
A już modlitwę - serce nam układa.


Inspiracją do powstania tego wiersza był Psalm 19
  17 odsłon
  0 komentarze
17 odsłon
0 komentarze

Modlitewne noce część IV

Całą miłość daję Tobie Boże,
Wszystkie serca westchnienia i łzy
Całe życie, całą moją przyszłość,
Wszystkie noce moje, wszystkie dni.

Pierwszą myśl każdego ranka, świtu
I ostatnią gdy już ciemna noc.
Boś Ty Ojcem najlepszym, jedynym
Więc w Twe ręce oddaję swój los.
  25 odsłon
  0 komentarze
25 odsłon
0 komentarze

Serce Jezusa

Pozwoliłeś otworzyć swe serce
Tamtą włócznią co tak Cię bolała,
Aby łatwiej było nam w nie wejrzeć,
By wołało jak otwarta brama.

Pozwoliłeś by krew Twa płynęła,
Żeby dla nas była tam, przelana.
Czy już można bardziej kogoś kochać?
Miłość może być bardziej oddana?

I Twe serce przez ludzi przebite,
Ciągle woła, wciąż woła człowieka.
Choć otwarte w bólu tamtą włócznią
To z miłością wieczną na nas czeka.
  32 odsłon
  0 komentarze
32 odsłon
0 komentarze

Boże Wszechmocny i Wielki

Boże, Stwórco Wszechmocny i Wielki
Który niebo poruszasz gwiazd pełne.
Któryś stworzył wszechświat swoją ręką
Ty spojrzałeś na serce niewielkie.

Co wołało nocą z piersi czyjejś,
Bo prócz Ciebie nikogo nie miało.
Więc swe gwiazdy wstrzymałeś na chwilę
By pocieszyć serce, co płakało.

Wysłuchałeś jego modlitw łzawych,
Ty Bóg Wielki, bo Panie dla Ciebie
Jest ważniejsze serce ludzkie małe
Od gwiazd wszystkich co błyszczą na niebie.
  63 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Gość — nix
Piękne
środa, 09 czerwiec 2021 17:31
63 odsłon
1 komentarze

Wciąż mi powtarzasz

Wciąż mi powtarzasz, że nie ma miłości,
Że wszystko w życiu to kłamstwo, złudzenia.
Że świat jest ciągłą walką i bólem
A ja wciąż wierzę, że nawet z kamienia

Może źródło wytrysnąć co daje,
Wodę czystą by ludzi poiła.
Światło wstaje, choć noc jeszcze ciemna
Bo jest w świecie, jest w nim taka siła.

Która górę każdą przenieść może,
Która wody wzburzone zatrzyma,
Która kwiaty zdeptane podniesie,
Bo gdzieś przecież jest taka przyczyna

Co jest w sercu człowieka ukryta
Która każde cierpienie uleczy,
Która smutek największy pocieszy,
To jest miłość - początek wszech rzeczy.
  28 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Helena
Wiersz miły i słowa zawarte też , lecz spójrz na inna życia kartę i dobrze wiesz , że nie każdą miłość SERCE uleczy, zw... przeczytaj więcej
piątek, 11 czerwiec 2021 12:14
Wiesława Waliszewska
Dziękuję za piękny komentarz. Pozdrawiam
poniedziałek, 14 czerwiec 2021 09:01
28 odsłon
2 komentarze

w księgach Jungli

Czułemu Sercu, nie można zakrywać
czułym szeptom pytają się z wrzosem
za pięknych chwil pragnieniem wybywać
rozkochiwaniem się z czułych ciszy w dłonie
 
i ptaków dogonił, podrzucając swe łzy
które tak błogo pamięta, radując się, boś Ty:
Konwaliowe drzwi, ukoronowane w księgach
zapachem poezji, dziecinnie są czule, Jacy Ty
 
proszę me Moje Sercem wołaniem przynoszę:
zanoszę swe naszyjniki na dnie morza skraplaniem
wydostań odkryty czar, bez owijania w zapominanie
jedyny, własny wstań, od Mojego z: przeniku kochaniem
 
Dawid "Dejf" Motyka
  29 odsłon
  0 komentarze
29 odsłon
0 komentarze

Pogodna powiastka

Płakała posrebrzanymi perłami

podarte przemyślenia
przesypiała popołudnia
piła

przeżuwając powoli pietruszkę

***
przygnębienie
przerażenie
pokręcona percepcja
parestezje przeraźliwie parzyły

***
przyporządkowane przeznaczenie
pamiętało przeszłość

***
przyszłość powróżyła Pytia
proroczy przydomek przyjaciółki

poczekaj
przyjaciel powróci
pięknie przytuli
pogładzi po policzku
pocałuje
przywita poezją
poczęstuje pomarańczą

***
przepowiedziała pomyślnie
prawdziwa przyjaźń przetrwała

***
Pola powiła pięcioro
pięć przeuroczych panienek

***
Patrycja
Petronela
Pelagia
Pamela
Paulina

***
pokój pachniał pierwiosnkami

Paweł pisał poemat
  32 odsłon
  0 komentarze
32 odsłon
0 komentarze

Poczucie wolności

Twoja wola cię niewoli
twoja wolność
stawia między nami
mur nie do przebicia
głowa za krucha
rozum za tęgi

Uczono nie tak dawno:
twoja wolność kończy się tam
gdzie zaczynają pulsować
kręgi mojej wolności
Dziś: porozumienie
to byłaby kwestia przypadku
Nie woli

To już nie tolerancja
to totalna ignorancja
 
  47 odsłon
  0 komentarze
47 odsłon
0 komentarze

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://poe.pl/