WIERSZE

Nie boję się

Nie boję się życia, już się nie boję.

Bo Bóg mnie jak pasterz i broni i strzeże,

Słowami Ksiąg Świętych mnie karmi i poi

A ja je zgłębiam, zgłębiam i wciąż mocniej wierzę.

W nich mnie prowadzi gdzie pokarm dla duszy,

Gdzie wodę czystą znajdę i od zła zasłania zasłania.

Choćbym szła ciemną doliną i mroczną,

Drogą nieznaną co z mgły się wyłania.

To nie ulęknę się ciemności nocy,

Choćby mnie porwać chciała życia rzeka.

Bo Bóg jest przy mnie i On mnie prowadzi

Do Domu swego, w którym na mnie czeka.

Inspiracją do powstania tego wiersza był Psalm 23

  7 odsłon
  0 komentarze
7 odsłon
0 komentarze

Zbocza i zakręty

Spójrz - to ostatnia kropla

spada w przepaść cieni.

Dotknij na linii biodra -

póki miłość się blaskiem mieni.

Wiatr delikatnie rozplecie

włosy jak łany zboża.

Tam, gdzie słońce nie dotrze -

zawita poranna zorza.

Uniesie się letni puch.

nad mglistym zboczem.

Zakończy się to, co

dopiero zacząć się może.

  13 odsłon
  0 komentarze
13 odsłon
0 komentarze

Moja nostalgia



tak często łzy płyną bo przeszłość boli
ocieram je zawsze ciepłą dłonią
smutki nie potrzebują przecież parasoli
łzami przed światem się bronią

czasu cofnąć też nikt nie jest w stanie
czytam pożółkły wiersz stary
nie wiem co dobry Bóg ma w planie
ale nie tracę miłości i wiary

nie tracę też nadziei bo wciąż ufam Tobie
dziękując co dnia za dar życia
jesteś ze mną zawsze w zdrowiu i chorobie
Twój dar nie jest bez pokrycia

porzucam obawy wszelkie
i żadne myśli już nie zaginą
a każda będzie kiedyś złota

piszę dla serca co bije nad Łyną
smutne ale jest tak wielkie
jak jedna moja tęsknota

  21 odsłon
  0 komentarze
21 odsłon
0 komentarze

Taka sobie opowieść

Jaka piękna pogoda na dworze. To wiosny jest uroda, czy deszcz czy słota, to warto jest żyć.

Skowronka słychać śpiew, każdy powinien swym oddechem witać dzień, cieszyć się

i z radością nić żywota pleść.

Kiedykolwiek znajdziesz się na boku, to staraj się innym dotrzymać kroku.Uderzaj często

w złoty róg i nie wchodź nigdy pod koślawy stół. Jeśli znajdziesz się tam gdzie morze

i ocean jest spójrz na plażę. Czy wiesz, że każde ziarenko piasku, ma na swym obrazku

wspomnienie o dalekich podróżach w nieznane i zapomniane krainy.

Tam gdzie słońce z niebem się styka, tam gdzie głębia jest jeszcze nie zdobyta, tam

gdzie zorza jasnością i czerwienią zachwyca jak młodej dorodnej dziewczyny lica.

Tam gdzie księżyc w noc ciemną gwiazd wędrujących szuka, gdzie korytarze, szczeliny,

jaskinie, pieczary nieznane jary, w których gnieżdżą się istoty z tej i nie z tej planety

i tworzą opleśniałe widoki, a ty powiesz NIE, to nie są moje widoki i kroki.

Uwierz w to,: ono odsłoni przed tobą nieznaną epokę, czyli swe tajemnice umysłu granice.

Wsłuchaj się w jego wołanie, spójrz, co ma jeszcze na swoim łonie?

Opowieści o zaginionych żeglarzach, co płynęli na łodziach wioząc różne baśniowe towary,

do swego kraju czyli czary jak-- stroje bogate, klejnoty,złoto,imbir, paprykę i inne przyprawy

nieznane, tam gdzie są inne góry, lasy, rzeki, drzewa owocowe jak : banany, ananasy,

bulwy kwiatów i inne rarytasy. Nie z każdej podróży wracali cali i zdrowi do domu.

Potęga mórz i oceanów dała się im we znaki, wiatry, cyklony poniewierały jak łupiną,

ich statki i z całym dobytkiem znalazły się na samym dnie.

Takich cmentarzy jest tam bardzo dużo, o czym świadczą wraki, bo inni śmiałkowie

zapuszczają się w nieznane głębiny i rozpadliny i przynoszą nam nowiny,filmując

życie krajobrazu morskiego, łowią każdy strzęp życia ludzkiego, bo zawsze tam

gdzie są ich szkielety biją serca, o których mówią wieki.

Co jeszcze chcesz dodać do tej treści.?

Chyba nic, to jest koniec mej opowieści.

i

  26 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Monika
Masz rację. Życie jest piękne. Tylko my często nie doceniamy tego, co mamy. Jesteśmy tu i teraz, stąpamy po Ziemi, która w bólach ... przeczytaj więcej
piątek, 31 lipiec 2020 17:21
Gość — Adrian
świetnie to ujęłaś Moniko. Miło Cie tu widzieć
niedziela, 02 sierpień 2020 14:21
26 odsłon
2 komentarze

Błogosław duszo moja Panu

Błogosław duszo moja Panu

Zaśpiewaj Bogu pieśń miłości

Bo On dobrem w mym życiu wszelakim,

Om mnie wspiera, pomaga w słabości.

On mnie budzi z snu nocy co rano

Życia chleb mi podaje zwyczajny.

On mnie strzeże, gdy zło mi zagraża,

On mnie broni i leczy i karmi.

Wszystkie grzechy zmazuje z mej duszy,

Cień minionych lat rozświetla w oku.

I nie płaczę już nocą samotnie

Błogosław duszo moja, Bogu.

Inspiracją do powstania tego wiersza był Psalm 103

  21 odsłon
  0 komentarze
21 odsłon
0 komentarze

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://poe.pl/