WIERSZE

WIERSZE

Koniec Świata

Jak dźwięk wraz, odległością słabnę
Czuję, apatię w każdej synapsie

Kołatanie serca ucisk w klatce
Co noc schodzę do podziemia
Tajemnice, me trzymam w skrytce
Przeszywa chęć zrównania się z ziemią
W pracy, domu ciągle uśmiechnięta
Schodzą się we mnie kilka tysięcy wątków.
Zaplatając się w jeden sznur.
Zostawiona bez kontroli, pod wpływem demonów.
Na swoim ciele mam już tyle sygnatur...
W lustrze widzę twarz martwą, pustą...
Ciągle, pytają ''Co Ci znowu jest?''
Nie wiem jak to ubrać w słowa...


Czuję, apatię w każdej synapsie...
  23 odsłon
  0 komentarze
23 odsłon
0 komentarze

Ziemia naszą ostoją

 
Człowiek i świat przyrody -
wszelkie ziemi żywioły, to jedność
dla nas kwiaty i drzewa
łany zbóż na wietrze
bezkres błękitnego nieba
więc dbajmy o czyste powietrze
gdy rolnik w czarną ziemię
wiosną ziarno posieje

a ziemia wyda plony
na chleb będziemy mieć nadzieję
ziemia naszą ostoją
nieważne na jakich krańcach świata
jest wspólnym dziedzictwem ludzkości
żyjmy ekologicznie
dbajmy o środowisko przyrody
niech wszystkie oczy zachwyca -
natura i nieskażone wody

autor: Helena Szymko/
  18 odsłon
  0 komentarze
18 odsłon
0 komentarze

Aspekty miłości

Miłość - tak często nas zaskakuje
pojawia się, otacza bezpieczną osłoną
jak kwiaty w cieplarni by zakwitnąć
całe ciepło z jej wnętrza chłoną
miłość wzajemna - wypełnia nas
prowadząc ku szczęściu
pełna skromności szczerości serca
najpiękniejsze chwile życia serwuje

nigdy nie jawi się na zawołanie
ukrywa skrzętnie - trudna do zdobycia
możesz na nią czekać całymi latami
a odnajdziesz dopiero, w jesieni swego życia
nieprzewidywalna jest ta pełna żaru pani
zagląda ci w oczy szepcze czułe słówka
czasami zmierza by nas uszczęśliwić
lecz my zaślepieni szukając ideału
pozbawieni czujności, po prostu ją mijamy
najcudowniejsze przeżycia, najsłodsze jej chwile -
na zawsze w pamięci zapisane mamy

autor: Helena Szymko/
  17 odsłon
  0 komentarze
17 odsłon
0 komentarze

Ruiny


Mgła - otuliła ruiny zamczyska 
samotnie w ciszy, na wzgórzu trwają
świetnością wspaniałe
dawno już minęły ich czasy przebrzmiałe
pokryte mchem szarością ,ślad pozostawiły
dawnego bogactwa i siły
świadkami - minionej epoki były

Helena Szymko/
  20 odsłon
  0 komentarze
20 odsłon
0 komentarze

Unikamy siebie

 
Który to rok już z kolei bez ciebie -
lata mijają a my już nie tacy
kiedyś byliśmy sobie tak bliscy
teraz, już prawie nie poznajemy siebie
tak wielka zmiana zaszła w naszym życiu
wspólne marzenia nie kwitną już uśmiechem
pamięć o tym co nas łączyło
gdzieś tam w oddali, odbija się echem
kiedyś spędzaliśmy razem każdą chwilę 
teraz - oboje unikamy siebie

autor: Helena Szymko/
  20 odsłon
  0 komentarze
20 odsłon
0 komentarze

Podniebny ocean

Przed oczyma źdźbła trawy soczystej -
nad głowami śnieżny chmur błękit
na podniebnym oceanie ciszy
białe żagle na nieboskłonie
mkną po niebie z podmuchem wiatru
on je pieszcząc delikatnie porusza
mkną po niebie niczym morskie fale
rozrywane gorącym powietrzem
białych obłoków postrzępione żagle -
unoszące się jak pióra na wietrze

autor: Helena Szymko/
  20 odsłon
  0 komentarze
20 odsłon
0 komentarze

Nie jestem Erato


Nie jestem Erato z muz Apollina -
tylko z ludzkich marzeń zrodzona dziewczyna
gwiazdy - które nocą dla ciebie świeciły
moją miłość utkały w kobierzec wspaniały
szukam miłości i smutku zapomnienia
bo miłość wśród gwiazd, to tylko marzenia
ja z gwiazdy na niebie i tylko dla ciebie -
na ziemi, w miłość się przemieniam

/autor : Helena Szymko / 
  23 odsłon
  0 komentarze
23 odsłon
0 komentarze

W niewoli umysłu

W krzywym zwierciadle -
zniekształcone obrazy
ukazują kalectwa ślady
w niewoli umysłu
brak już sił i wiary
że życie popłynie
jasnym światła torem

odrodzi się na nowo
umysł zniewolony
otworzą się jak w księdze
lepsze życia strony
staną się motorem
ludzkiego przetrwania
znikną mrok i ślady
trwałego kalectwa
człowiek - będzie wolny
z choroby wyzwolony

autor: Helena Szymko/
  17 odsłon
  0 komentarze
17 odsłon
0 komentarze

Tak to jest

Poplątane wspomnienia 
 cisną  się i twardo siedzą 
 w mej wyobraźni.
 Nie chcę ich już  cenić,
 bo nie są  tego warte,
 aby dotykać ich nawet 
 małym palcem
 
Zycie daje  nam inny obraz,
 nowy i z nim teraz  trzymać  trzeba
a bukiet kwiatów, jaki w dłoniach masz
 i do serca przytulasz
 przybrał przecież inny kolor i kształt
czas położył  na nim  swój chłodu
 i mrozu ślad.

Zatem nic  nie pozostało
bo zwiędłą kiść 
  owinęła  pajęcza nić, pajęcza nić .
           Co szepczesz?
Nic z tego 
myśl sobie  jak chcesz.
Jednak te kanały wpisały w trą duszę 
   swą  wieczną pieść .

Powiedz  TAK i odrzuć kulę 
 jaka przy nodze  masz.
i zobaczysz jak potoczy się 
życie twe  i  zobaczysz inny świat.
   Bo tak to już  w życiu jest. !11
  22 odsłon
  0 komentarze
22 odsłon
0 komentarze

Mój Anioł

Mój Anioł - otacza mnie skrzydłami miłości
pomaga gdy giną zawieruszone myśli
sen słodki zsyła - który wycisza
a myśl zagubiona, wnet mi się przyśni
pomaga gdy tracę wszelką nadzieję
oczyszcza umysł rozjaśnia wersami
one pokarmem dla duszy łaknącej radości
niweczą smutek, krzesząc iskierki nadziei
promykiem światła wnikają w smutną duszę
by zapłakane oczy, uśmiech z łez osuszył 
bo uśmiech człowieka - zwierciadłem jego duszy

autor: Helena Szymko/
  15 odsłon
  0 komentarze
15 odsłon
0 komentarze

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://poe.pl/