Mija prawie rok od czasu ostatniej zbiórki na funkcjonowanie strony POE.PL Zbiórki, która przekazywana jest na opłatę domeny www.poe.pl, opłatę serwera, opłaty za aktualne oprogramowanie na którym działa strona oraz aktualizację bezpieczeństwa użytkowników. Jeśli ktoś jest zainteresowany przekazaniem wsparcia na funkcjonowanie poe.pl może to zrobić przelewając dowolną kwotę na nr konta (kliknij tutaj). Strona www.poe.pl była, jest i będzie darmowa. Nikt nie musi i nie będzie musiał nigdy płacić za jej użytkowanie. Wszelkie formy wsparcia strony będą anonimowe i w pełni dobrowolne. Zbiórka organizowana jest z uwagi na charakter niedochodowy strony  (brak reklam).  Strona na pewno będzie działała i z otwartymi rękami witała wszystkich, tych którzy będą chcieli publikować swoją twórczość. ZBIÓRKA JEST W 100% DOBROWOLNA. Jeśli chcesz wesprzeć stronę kliknij tutaj    

 

WIERSZE NAJLEPSZYCH POLSKICH AUTORÓW POEZJI

CODZIENNIE NOWY WIERSZ W JEDNEJ Z 50 KATEGORII WIERSZY

NAJNOWSZE WIERSZE:

wyrzekam się

O Psalmie Miłości - nienawidzę cię, 

O sztuko wolności - przeklinam cię, 

O ciało niewdzięczne - nie kocham cię, 

 

Jak sól na serce polały się łzy, 

Jak woda na wietrze ogarnął chłód, 

Jak dym na powietrze zadziałał mój bunt.

 

O duszo ulotna i serce zamknięte,

Opuść mnie i sens mój strać,

Bym oczy miała i usta przymknięte,

by siłę mieć, nad grobem stać. 

Czytaj wiersz
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Masław
Przed chwilą przeczytałem i pomimo, że wiele słów brzmi dosyć gorzko, to wyczuwam jednak zrównoważenie. Życzę bardziej optymistyc... przeczytaj więcej
czwartek, 27 marzec 2014 21:26
1 komentarze

Ogrom

kwiatki skrzydeł motylków
zapisane tak
by się zmieścić w rysunku dziecka

nowe życie to jest deszcz
słońce z za chmur
poeci to dzieci
ptaki wróżebne
samotna czystość
wielokrotna odpowiedź wychwycona podskórnie
i przekazana dalej
bez większego zrozumienia

nałogi pasje alkohole
nurkowania w piękno
ciężar zwłok samotność ruiny
na wiatry smoki

myśli gniją
wieczorne słońca
stare albumy
pamiętnik

czyjś uśmiech studiowany
wzruszający, rzeki nurt
koniczyny, ona, ta zielona ręka
głaskała stal i noc

Ogrom to niebo
spacer po lekcjach
wszystkie dźwięki, kolory
biel końca
czerń głębokości
czerwienie - nuty ryby ryty
i ruiny
i błękity
one zostaną po nas

czułem, że wszystko gdzieś jest
nawet jak nie patrzę i że cząstka mnie
zostanie tam na zawsze
wchłonie mnie komnata ogromu
i sam albo może z innymi będę
zamknięty lub wolny
rozszarpywany w błękicie
potem wracałem
do szkoły do domu do życia

dziś na spacerze
słońce odbijało się od pióropuszy władców, było cesarzem
powitanie i kultura słońca w narzędziach
wojny, architektury - czyli przebywania w świecie
i miłości
się rozpraszało i skupiało
byłem w tłumie gapiów przejętych szczęściem
i pomyślałem o nielicznych co potrafią
błyszczeć uszczęśliwiając innych

potem były fajerwerki, niektórzy nie mogą patrzeć
światło oślepia słabe oczy
ale czują błyszczący pot
to spływająca rzeka, ręka odwiecznego
mistrza bez imienia
Czytaj wiersz
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
marmur
Pozdrawiam Mistrza
czwartek, 27 marzec 2014 22:25
1 komentarze

Życie jak pajęcza nić

Gdy w jednej chwili "wali się świat",
I na nic słowa, że "los tak chciał",
I mimo bólu trzeba z tym żyć,
I trudną drogą wciąż dalej iść.
Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

DO siebie

...jesteś z samym sobą czujesz samotność ?
jesteś z sobą sam na sam czujesz smutek i żal ?
jesteś z sobą na zawsze
jesteś z sobą samym samotny ?
nikogo tak naprawdę nie masz nie znasz
jak siebie
wszystko w koło przeminie a ty zostaniesz sam?
zawsze masz przecież siebie
świadomość bycia jest największą wartością
opieranie się na innych przynosi rozczarowanie
prędzej czy później
z akceptacji tego kim jestem wyłania się obraz mnie samego
kiedy akceptuję siebie takiego jakim jestem
nie potrzeba żebym podnosił swoją wartość
na krytykowaniu i ocenianiu innych bo ich rozumiem
bo wiem ich słabości są takie same jak moje
mam takie same problemy i odczucia
ale ja o tym wiem
potrafię zrozumieć czyjeś problemy i frustracje
bo sam to już przerabiałem i zaakceptowałem je w sobie
akceptacja siebie samego uwalnia z poczucia winy
i przestaje żyć życiem innych
rozumiem ich problemy ale nimi nie żyję
co podpowiada wnętrze kiedy głucha cisza ?
włącz radia czy wsłuchaj się w swoje myśli?
bycie z samym sobą to  jest samotność ?
to nie czyjaś opinia i ocena która chce ściągnąć mnie
do poziomu tego kogoś myślenia ubierania w czyjeś wartości
sam decyduję co jest moją wartością a nie ktoś
mam prawo popełniać błędy i nie prosić o wybaczenie
bo kiedy poznasz siebie odkryjesz wyświechtane słowa
nie czyń drugiemu co tobie nie miłe i tyle
samotność to nie bycie z sobą sam na sam ....
 przed sobą nie uciekniesz
dokąd zresztą       cisza od której uszy bolą
a może cisza do siebie ....
Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Zagubienie

myśli czasem obrastają tłuszczem i w ogóle nie dążą do wyjścia
nie zobaczą, nie usłyszą ani nie poczują zmysłowej rzeczywistości
nie dotrą do wielu pramyśli - to myśli chorej młodości,
nienawiści, bólu, starości, udręki miłosnej,
a jednak zamykają w sobie coś zmysłowego,
pakiet uczuć szkodliwy - dlaczego nie znajdują więc wyjścia
dlaczego pamięć odtwarza ranę od nowa
karmiąc się ciosem ze strony ukochanej ręki
przegranymi ze skurwielami
urojeniami - wydawało się, że chciałyby się skończyć
ze sobą skończyć, ale nie mogą, nie mogą
bronią się jak wampiry przed uleczeniem
były w środku baniek bólu
gdyby się odkryły i zaczęły rozmawiać
wszystko musiało by wrócić i znów się powtórzyć albo zmienić
a materiał coraz słabszy - życie na pół gwizdka -
życie w bańce, ale jednak życie, a co bez tego - przestrzeń pustych dni -
ale co jeśli dni prawdziwych, co jeśli znów będzie można się łudzić
jeśli się jednak znajdzie siły do snów na jawie - czy to takie złe -
co można stracić - przecież już się nie lubisz i tak..

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze