Mija prawie rok od czasu ostatniej zbiórki na funkcjonowanie strony POE.PL Zbiórki, która przekazywana jest na opłatę domeny www.poe.pl, opłatę serwera, opłaty za aktualne oprogramowanie na którym działa strona oraz aktualizację bezpieczeństwa użytkowników. Jeśli ktoś jest zainteresowany przekazaniem wsparcia na funkcjonowanie poe.pl może to zrobić przelewając dowolną kwotę na nr konta (kliknij tutaj). Strona www.poe.pl była, jest i będzie darmowa. Nikt nie musi i nie będzie musiał nigdy płacić za jej użytkowanie. Wszelkie formy wsparcia strony będą anonimowe i w pełni dobrowolne. Zbiórka organizowana jest z uwagi na charakter niedochodowy strony  (brak reklam).  Strona na pewno będzie działała i z otwartymi rękami witała wszystkich, tych którzy będą chcieli publikować swoją twórczość. ZBIÓRKA JEST W 100% DOBROWOLNA. Jeśli chcesz wesprzeć stronę kliknij tutaj    

 

WIERSZE NAJLEPSZYCH POLSKICH AUTORÓW POEZJI

CODZIENNIE NOWY WIERSZ W JEDNEJ Z 50 KATEGORII WIERSZY

NAJNOWSZE WIERSZE:

Przepraszam

Ból szeleszczący w kościach przenika ciało ogromem katów szatana,
trumna nad którą stoję powiada mi więcej niż tysiąc słów kapłana,
kapłana obłudnika, mówiącego z ambony rzeczy o których nie ma pojęcia,
mówi o bólach które ja znam z innej strony.
Trumno moja, proszę, nie bądź zbyt okrutna dla ciała, choć wiem że pobożnym jest to życzeniem.
O Mari.... jak oddać Ci to co ukradłem? jak odkupić grzechy, winy, i to co nazywam CIERPIENIEM?
nie ma słów na występki jakie wyszły z pod ręki i słowa mojego.
nie ma ognia który oczyścił by duszę, która gnije jak ciało chorego na gangrenę.
A z bólem serca przyznać muszę wszelkimi prawdami że umierać za grzechy te występne, to za małe skarcenia dla odkupienia duszy.
Wstępuję w tę trumnę z uniesioną głową, choć cierń świadomości i strachu przed piaskiem chcą mnie tu zatrzymać, to udam się tam gdzie powinienem.
Po moim wołaniu wypiszcie na grobie słowo "PRZEPRASZAM"  dla tej, która wybaczyć pewnie nie zdoła.

Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Strzała

Baśń życia stwarzana po to
by ścigać się z tęsknotą
do jutra najlepszego
z wczoraj nieudanego

Trudno zobaczyć życie
w bezmiarze kolorycie
kiedy rozbita walką przyłbica
przez dziury troski przemyca

Żyje tak jak ja chce
a nie jak mówią oni
upadać ludzka rzecz
wypuszczam z mojej dłoni
ciężki stalowy miecz
przed czym zbroja obroni
Goliata nadmuchanego jak balon

Szpilka niepowodzenia
w jednej chwili zamienia
niezwyciężonego wojaka
w pomarszczonego flaka

Kiedy pancerz się skruszy
czuć świeży  oddech skóry
zdrętwiałe skrzydła duszy
wyrosną wolne z ciała
wzlecieć nad szarość świata
tam nie dosięga szyderstwa ludzi
             strzała
Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Maluj mnie

Chcę być Twoim płótnem malarzu mój miły,
byś na nim kreślił każdy wzór zawiły.
Kształtuj je zgodnie ze swymi marzeniami,
namiętnie maluj dłońmi i ustami.
Wzorami zmysłowymi pokryj ciało moje ,
i zamaluj je całe ..... bo ono jest Twoje.
Czytaj wiersz
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Marcin W. Piolho
przepiękny wiersz. moim marzeniem jest pisać tak prosto i tak pięknie ... przeczytaj więcej
środa, 26 marzec 2014 10:29
2 komentarze

Drzewo

Dumnie wyprostowane stoi,
lecz gdy mocny zawieje wiatr
pochyla się ku ziemi,
jakby przybyło mu lat.

Może kłania się ludziom
co obok przechodzą drogą,
chce im się przypodobać,
bo wie, że ściąć je mogą.
Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze

Przemijanie

Zaczęłam myśleć o tym,
co to jest przemijanie.
nie natrudziłam się bardzo,
bo to jest proste pytanie,

Gdybym nawet wkleiła z powrotem,
wyrwane kartki z kalendarza,
minione dni nie wrócą,
nic się dwa razy nie zdarza.

Czasu nie można zatrzymać,
on swoim rytmem płynie,
mija nieubłaganie
godzina po godzinie .

Nie miała bym nic przeciwko
by płynął sobie ten czas ,
lecz on chce mieć towarzystwo,
i z sobą zabrał nas .

Wsiedliśmy z nim na pokład,
opuścić go nam nie pozwoli,
musimy więc z nim płynąć,
jesteśmy w jego niewoli.

Zostawiamy za sobą,
to co się wydarzyło,
żal nam tego wszystkiego,
choć czasem łatwo nie było .

Zawrócić już nie możemy,
za siebie więc spoglądamy,
i wszystkie dobre chwile,
z wielkim żalem żegnamy.

Nie wiemy dokąd płyniemy,
boimy się patrzeć przed siebie,
wszystkich nas to dotyczy,
zarówno mnie - jak i ciebie.
Czytaj wiersz
  0 komentarze
0 komentarze