Aforyzmy

* * *

nie pytaj mnie o imię

bo jest ono prochem

zapisanym na wietrze

 

nie pytaj mnie o drogę

bo wszystkie one wiodą

między cmentarne aleje

 

nie pytaj mnie o godzinę

bo każda z nich to czas

śmierci i zmartwychwstania

 

 

Autor: Don Adalberto

Góra Tabor

Dobroć
jest miarą
człowieczeństwa

miłość
jest miarą
doskonałości

nieznane
są jednak granice
aby dosięgnąć szczytów

dlatego nieustannie
potrzebujemy
przemiany


Autor: Don Adalberto

Bez poezji

- jaki byłby świat

  bez poezji?

- lepiej o to nie pytaj

 

 

Don Adalberto

O poezji

p o e z j a

              to westchnienie duszy

              brzmiące dźwiękiem

              lirycznych strun

              które delikatnie trącił

              piórem skrzydła

a n i o ł

             w milczących chwilach

             natchnienia

 

 

Autor: Don Adalberto

Moja Choroba

W dzisiejszym świecie, Bóg powinien wstydzić się, że istnieje,
Dlatego jestem ateistą, lecz bardzo głęboko wierzę.

Naiwnie wierzę w ludzi,
Niczym największy oszust, łudzę się i oszukuje sam siebie,
Wierząc, że świat jest lepszy.
Tymczasem świat, niczym najgorsza prawda,
Bardzo boli, nie mając najmniejszych przede mną skrupułów.

Naiwnie słucham pochlebstw od ludzi fałszywych,
Chociaż znam drugą medalu stronę.
Powiedzieć o niej, świecąc intelektem?
Nie, bo czasem przyjemniej byłoby jej po prostu nie znać.

Niczym ostatni idiota mam jeszcze szczątki nadziei.
Wiem, że nic ona nie zmieni, a gdy zawiedzie, ból będzie nie do zniesienia.

Chciałbym wierzyć, że idealny plan pełen zła, omija dobrych ludzi.
Chciałbym wierzyć w cokolwiek, bo opadam z mentalnych sił.
Intensywne myśli przenikają mój delikatny świat,
Niestety,
W walce z rzeczywistością błagają o śmierć.

Zazdroszczę głupcom,
Bo oni potrafią nie myśleć.
A ja, jestem chory.
    Śmiertelnie chory na własną świadomość.