Jesień życia


Dojrzali wiekiem - 
powracamy myślą
do młodości naszej
która nas wiodła
poprzez trudy życia
jak  i radość niosła
młode lata minęły
jak myśl szybko mija

tylko czas srebrnym pyłem
włosy przyprószył
wspomnienia powracają 
gdy pierwsza miłość
sercem zawładnęła
i żal za młodością
która przeminęła

staramy się żyć dalej
jakby czas stanął w miejscu
cieszyć się każdą chwilą
która nam pozostała
urokiem przyrody, śpiewem ptaków
gwarem wnuków na dworze
za to nasze życie
które przeżywamy -
dziękujemy Ci Boże

autor: Helena Szymko/
Bezkres miłości
Senność jesieni
 

Komentarze 2

Gość - Helena w poniedziałek, 08 listopad 2021 11:59

Wiersz aktualny i mnie się bardzo podoba , bo jest w nim tych pięknych dawnych i minionych czasów z cała w nim ozdobą , lecz te czasy co minęły chociaż pyłem srebra owinęły , to jednak zawsze w sercach naszych pozostaną jak to pierwsze spotkanie czy to w zimie czy latem czy wiosną złotą.

Wiersz aktualny i mnie się bardzo podoba , bo jest w nim tych pięknych dawnych i minionych czasów z cała w nim ozdobą , lecz te czasy co minęły chociaż pyłem srebra owinęły , to jednak zawsze w sercach naszych pozostaną jak to pierwsze spotkanie czy to w zimie czy latem czy wiosną złotą.
Gość - Helena w poniedziałek, 08 listopad 2021 17:54

Szkoda że młodość przemija, że nie można być wiecznie młodym, noc cóż, jesień życia też urocza, byle tylko zdrowie dopisywało...Dziękuję Heleno za miły komentarz do wiersza.

Szkoda że młodość przemija, że nie można być wiecznie młodym, noc cóż, jesień życia też urocza, byle tylko zdrowie dopisywało...Dziękuję Heleno za miły komentarz do wiersza.
piątek, 03 luty 2023