Mija prawie rok od czasu ostatniej zbiórki na funkcjonowanie strony POE.PL Zbiórki, która przekazywana jest na opłatę domeny www.poe.pl, opłatę serwera, opłaty za aktualne oprogramowanie na którym działa strona oraz aktualizację bezpieczeństwa użytkowników. Jeśli ktoś jest zainteresowany przekazaniem wsparcia na funkcjonowanie poe.pl może to zrobić przelewając dowolną kwotę na nr konta (kliknij tutaj). Strona www.poe.pl była, jest i będzie darmowa. Nikt nie musi i nie będzie musiał nigdy płacić za jej użytkowanie. Wszelkie formy wsparcia strony będą anonimowe i w pełni dobrowolne. Zbiórka organizowana jest z uwagi na charakter niedochodowy strony  (brak reklam).  Strona na pewno będzie działała i z otwartymi rękami witała wszystkich, tych którzy będą chcieli publikować swoją twórczość. ZBIÓRKA JEST W 100% DOBROWOLNA. Jeśli chcesz wesprzeć stronę kliknij tutaj    

 



Jak kropla deszczu
spływam 
zbierając po drodze
cały kurz świata

spadam
już nie przezroczysta

rozbijam się
o kamienie.

Siostra

4d4cf5f98de6959ecb0ce2be1bc97584

Siostra

-
Słońce już nisko długie cienie
uwiezione w pajęczynie marzenia
-
Jesienny deszcz zmywa ból
(życie meandrami kluczy)
a w gałęziach dokwita lato.
-
Zapisane chłodem myśli
spadną za chwile z kolorowym
liściem.
Już szeptem jesienność się niesie.
-
Szeleszczą pierwsze liście
pod butami;

nie poznajesz, to ja twoja siostra
- JESIEŃ
-
Kazimiera Duraj
Fotka z Pinteresta

Czytaj wiersz
  58 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Maciej
bardzo poetycki obraz melancholii jesiennej ala czasem jesień jest piękna i złota i trwa dłużej niż zawsze jak w tym roku pozdrawi... przeczytaj więcej
niedziela, 10 listopad 2019 14:26
Kropla47
Maćku Bardzo dziękuję za czytanie i życzliwość...Miłego dnia życzę... przeczytaj więcej
poniedziałek, 11 listopad 2019 09:36
58 odsłon
2 komentarze

*Witraż

598e53f45e84a7b6af5a2c091d28e813

 

-

Od lat kolekcjonuje kolorowe

szkiełka...

-

Nadzieję zbierała

w zielonym kolorze,

niebieski sam wpadał

w dłonie

razem ze smutkiem.

Jeszcze śnieżno-białe

tych jest dosyć sporo,

to czasy

niewinnego dzieciństwa.

-

Trochę czarnych,kilka

w pomarańczu,

seledynowo- wiosennych

od zawrotu głowy.

-

Z tych barwnych

w prześwicie okruchów

posklejała witraż -

na swój sposób ładny

mimo,

że czerwieni tutaj - niestety

zabrakło.

I nagle zaświeciło słońce

witraż ożył...

-

To co było fantazją

zadrżało czerwienią...

Miłość nieśmiało zastukała

do drzwi.

-

Kazimiera Duraj

Foto z Pinteresta

Czytaj wiersz
  78 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Maciej
Zawsze chętnie zaglądam do twojej poezji Kaziu. Nie doznaję zawodu bo czytam prawdziwą poezję. Z podobaniem. pozdrawiam ciepło... przeczytaj więcej
sobota, 09 listopad 2019 16:08
78 odsłon
1 komentarze

Jawa czy sen

ImagePreview-2




Jeszcze zaspana
w koszuli z marzeń
...nie wierzę

-

ile jeszcze takich świtów
przede mną,
jesteś tutaj - obok

pocałunki od ciebie
i od losu -
chowam na gorsze dni

-

Bo najpiękniejszy
poranek,
jest w ramionach
ukochanego.

Lubię, jak na mnie
tak patrzysz - czuję się
kobietą.

-

Co mi tam, że
wróble już o mnie
plotkują ...
zasypiam choć ranek
zagląda do okna.

-

Kazimiera Duraj

Foto z Pinterestu

Czytaj wiersz
  85 odsłon
  1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
kazimierzsurzyn@gmail.com
Piękny, pełen uczuć wiersz, pozdrawiam serdecznie imienniczko.
piątek, 08 listopad 2019 12:42
85 odsłon
1 komentarze

Fantazje (zimowe)

tumblr_o4c1cxLD2N1tpdjt7o1_1280




Każdej nocy wymyślała go od nowa.

Pomiędzy płatkami śniegu
jego uśmiech.
Poza wymiarem nadzieja.

Mały promyk iskierka - drży.
Głuchej ciszy nie zakłóci nic,
chyba wyrzuty sumienia.

Za słaba by walczyć z pokusą.
Grzeszne myśli.
Wie, że nie przystoi.

 

Przeprasza.

 

Boże, szepcze pozwól zapomnieć.
Nie nazywając rzeczy po imieniu.

Odpuść.


Kazimiera Duraj
Foto z netu

Czytaj wiersz
  92 odsłon
  0 komentarze
92 odsłon
0 komentarze

*Coraz dalej i dalej

187879968d1f178c830230ba8a8ec497

 

Stukot kół brzmiał jak mantra;
do zobaczenia - kochanie.

Ostatnie słowo coraz ciszej.

Za oknem brzozy skąpane w bieli,
tworzyły jedną ciągłą linię.
Ubrana w deszcze ...w pamięci dodaje
każdą wspólną chwilę.
Zamknęła je w dłoniach jako antidotum
- na puste wieczory.

Znowu z kart samotności będzie stawiać
pasjansa.
Zasuszona nadzieja stąpa po kruchym lodzie.

Zamyka oczy.

splecione ręce gdzieś na plaży (...)
zbłąkane myśli.

Twoje kroki już cichną na schodach.

 

Kazimiera Duraj
Foto z netu

Czytaj wiersz
  113 odsłon
  7 komentarze
Najnowsze Komentarze
bronmus45
Ślicznie .. .. lecz i ja - jak mantrę - będę ciągle powtarzał, że wielokropki łączone z wyrazem (z przodu, czy z tyłu) każą nam s... przeczytaj więcej
środa, 06 listopad 2019 10:06
Maciej
interpunkcja jest od tego aby ją od czasu do czasu używać a skoro autor wyraża w ten sposób niedokonczoną myśl to na pewno wielokr... przeczytaj więcej
środa, 06 listopad 2019 17:05
bronmus45
Kolejne bajeczki waść opowiadasz .. Albo interpunkcja zaistniała w całym tekście, albo też nie .. Nie można być tylko trochę w cią... przeczytaj więcej
środa, 06 listopad 2019 17:14
113 odsłon
7 komentarze