Jak kropla deszczu
spływam 
zbierając po drodze
cały kurz świata

spadam
już nie przezroczysta

rozbijam się
o kamienie.

Janosik_slady

Syćko sie końcy



Góry żyją własnym życiem ...góry mają dusze,
znam taka historię... opowiedzieć muszę.
Słyszałam ją od górala siedząc przy ognisku,
słowa leciały z dymem fajki i ginęły...nisko
na halach pod smrekami.
Echo przedrzeźnia...las szepcze, wiatr szeleści, 
coraz ciszej, bacowskie opowieści.

Jurij miał na imię, młody był i jeszcze głupi 
bogatych nękał, bez litości łupił.
Lubił sobie popijać,
w Liptowie nieraz dochodziło do bitki
za przyczyna owej słynnej okowitki.

Złapali Janosika, czy to zdrada była
dociec teraz trudno - wiadomość niemiła.
Wysoko na szubienicy
za poślednie ziobro zawieszony , zbójnik
zawisnął niczym księżyc w nowiu.
Az zapłakały świerszcze w pobliskim sitowiu.

Zamglone zmierzchem łąki z żalu poszarzały 
może z bólu, czy z zimnego lęku...całkiem oniemiały.
Patrzył bez wyrazu gdzie cień orła tańczył ...
taki młody - szkoda, bo kto będzie jego dzieci niańczył.
Śmierć zabawiła się jego kosztem, 
krzyczały w milczeniu smreki, wiatr mu w plecy wiał 
...przeca łon dobre serce miał.

Kazimiera Duraj
Foto z netu

Czytaj wiersz
  440 odsłon
  0 komentarze
440 odsłon
0 komentarze
---2

Tsunami

 

To nie był sen...

Kiedy ich oczy się spotkały
Wiosnę miała w sercu.
Zmęczone, odnalazło port - pisało ciepłem,
miłości westchnieniem.

Wszystko co nie było nim
nie miało znaczenia, sensu.

Budziły się zmysły...opuszkami palców,
delikatnym dotykiem
malował pożądanie... szeptem, namiętnie.

Nagie i bezbronne pragnienia.

To nie był sen...

Schyłek września czerwienią jarzębin zakwitnął.
Jego milczenie jej krzykiem, 
zawieszonym w przestrzeni czasu.

Dlaczego? zazdrosny los?

ból pulsuje tuż pod skórą...dryfuje.


Zaszyła usta by nie krzyczeć.

Czytaj wiersz
  463 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — marmur
Ładny wiersz , prawdziwy . Pozdrawiam Kroplo . https://www.youtube.com/watch?v=mgWGR-g9mFQ... przeczytaj więcej
środa, 20 marzec 2019 22:35
Gość — Kropla47
Dziękuję za opinię i link...świetny!
środa, 20 marzec 2019 22:46
463 odsłon
2 komentarze
0_78b5b_3e4cf926_XL.gif

*Szept

 

Noc... 
gwiazdy z nudów układają 
pasjansa.

Cisza jak kryształ 
szybuje do nieba,
niosąc ze sobą 
to czego usta 
nie śmią wypowiedzieć.

Boże, 
wiem że jesteś tutaj
na odległość szeptu
mojej duszy...
Motyle serca
dotykając modlitwą
umierają...

Daj, 
bym poczuła Twoją bliskość...
Dotyk nieśmiertelności.

 

Czytaj wiersz
  736 odsłon
  6 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Anna
Pięknie Kroplo
piątek, 15 marzec 2019 19:54
Gość — marmur
Pozdrawiam Kroplo . Głębokie przemyślenia prowadzą nas do prawdy . Czekanie na spotkanie z Bogiem to jak skok do wody i jakie obaw... przeczytaj więcej
piątek, 15 marzec 2019 23:59
Kropla47
Dziękuję za czytanie i komentarze. Podziękowania kieruje do Ani i do Ciebie Marmurze...Miłego dnia;
sobota, 16 marzec 2019 07:31
736 odsłon
6 komentarze
53679376_2369140476642708_404151131153891328_n

Wiosna



Po cichu, przyszła nocą, 
gasząc po drodze gwiazdy.
nieśmiało jeszcze...niepewne.

Na wierzbowych gałązkach, 
pootulane mgiełką,
znów wykluły się bazie.

W traumie pozimowej,
boją się że powróci,
zły Celsjusz na minusie.

I jedynie wspomnienia, 
(te zaklęte w krzyku) 
za wszystkim co wiosenne;

marzenia... o uczuciu
łzą się w oku zakręci.
Przeraża ją samotność.

Kazimiera Duraj
Foto z netu

Czytaj wiersz
  271 odsłon
  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Anna
Pięknie
niedziela, 10 marzec 2019 20:27
Gość — Kropla47
Dziękuję Aniu
niedziela, 10 marzec 2019 20:32
271 odsłon
2 komentarze
images

Lawina

 




We mgle Kasprowy zasłuchany w ciszę.
Lśni kroplami rosy sosnowy zagajnik.
Pajęczyny utkane całe brylantami
łapią światło...Cisza - usypiają góry.

Zamykam oczy.

Sosna sośnie,, echem opowiada o tych co odeszli,
ratując cudze życie.

Nad półką stromej grani, gdzie orła cień,
przewiązany kirem, szarpie się na wietrze
ich krzyk ostatni.
W tatrzańskich kotlinach odbija się echem
by załkać dźwiękiem skrzypiec.

Nieszczęście, tragedia wielka!
Lawina w stronę Czarnego Stawu zeszła... 
Powtarzają góry żałobnie zawodząc.

Ucichły nagle - zgasły wesołe rozmowy 
jeszcze przez moment tylko wtóruje im echo
i wszystko zniknęło, zginęło pod śniegiem.
by z wiosną na hali szafranem zakwitnąć

Kropla47

Foto z netu

Czytaj wiersz
  356 odsłon
  4 komentarze
Najnowsze Komentarze
Gość — Anna
Pięknie Kroplo
niedziela, 03 marzec 2019 22:23
Gość — Kr4opla47
Dziękuję Aniu
środa, 06 marzec 2019 09:01
Gość — D. Adalberto
Bardzo ciekawy wiersz. Pozdrawiam.
środa, 06 marzec 2019 00:15
356 odsłon
4 komentarze