Westchnienie

Westchnę do Twojego serca
ciepła duszę mą,
spragnioną Ciebie.

Westchnę namiętności dusz,
czułe struny serca poruszę
ukojeniem swoich słów.

Westchnę melodią wzruszającą
ciepłe pocałunki pocieszenia
uświetlające Twą drogę.

Westchnę słońcem ogrzewającym skronie
I odpędzę Twego życia chmury atomowe.

Westchnę i jak anioł uniosę Twą duszę
ponad męczące,
Twych demonów katusze.

Westchnę, burząc obojętności mur
i na zawsze już, zawsze
zostaniemy razem bez słów.

 

Czytaj wiersz
  105 odsłon
 1 komentarze
105 odsłon
1 komentarze

w w w

Co nam pozostało po miłości wiecznej?
Wieczne rozczarowanie
czy tylko wietrzne wieczory.
Wieczerze pełne wina
lub tylko wieczorynki na bezsenność.

Wiecznie?
Niekoniecznie. 

Wieczność objęta terminem ważności,
Jak ta 'wieczna miłość' w stanie nieważkości.
Starcy utraceni w czasach młodości,
niewiecznie pogrążoni w wielkiej miłości,
na wieczność skazani w samotności.

Czytaj wiersz
  425 odsłon
 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
TheDiary44
Świetne, wiersz pierwsza liga Pozdrawiam
sobota, 19 maj 2018 09:48
425 odsłon
1 komentarze

Gdzie w człowieku brakuje człowieka

Wczoraj,
o niemal identycznej porze,
w niemal identycznym miejscu,
pamiętam - powietrze pachniało bzem,
a ludzie szeptali romantycznie.
Dziś już,
choć data miejsca zachowana,
widzę - niebo płacze deszczem,
a zgrzyty zębów i łamanych serc słychać na drugim końcu miasta.

Dobry Boże!
Spójrz tylko!
Cóż za wachlarz człowieczeństwa.

Gdzie w człowieku brakuje człowieka.

Czytaj wiersz
  348 odsłon
 0 komentarze
348 odsłon
0 komentarze

Sakrament

Na spowiedź swoich myśli nadszedł czas,
co właściwie łączy nas?
Kilka nieprzespanych nocy,
kilka pocałunków i wzajemnej pomocy.

Czas pokuty - znasz już swoje grzechy?
Gdy byliśmy dla siebie bez wyraźnej potrzeby?
Nieuzasadnione myśli,
nieuzasadnione zachowania,

przykro mi stwierdzić - nie jesteśmy tego samego wyznania. 

Czytaj wiersz
  1138 odsłon
 0 komentarze
1138 odsłon
0 komentarze

Iluzja Wszechświata

Pozbawieni wyższych wartości - ironizujemy świat.
Pozornie nadzy, przyodziani w kłamstwa.
Brudni od grzechów.


W jasnościach - nie widzimy swojego mroku,
Budujemy zaufanie na niestabilnych elementach.
Całe życie opieramy na przypadkach.


Jak mamy spostrzec złamane serce, 
gdy nie widzimy nawet połamanych kości?

Czytaj wiersz
  681 odsłon
 0 komentarze
681 odsłon
0 komentarze