Wiewiórka

Roślin szum, szelest trawy
dźwięk ten skoczny, pełen wprawy,
Reakcją przechodnia - na bok spojrzenie
ruch ściółki widoczny, a sprawca? - pobożne życzenie,
Lecz nagle w pośpiechu zjawia się ona
już pędzi ku górze, z korą w ramionach,
Ostrymi pazurkami, ruchem okrężnym wokół drzewa
raz widoczna, potem zniknie, to wiewiórka - tłumaczyć nie trzeba,
Ale gdy brak zagrożenia poczuć tylko zdoła
spojrzy na świat, obejrzy się dookoła,
Ujrzy uśmiech na twarzach, pomacha więc zebranym
by zaraz pobiec w kierunku sobie tylko znanym.
Czytaj wiersz
  537 odsłon
 0 komentarze
537 odsłon
0 komentarze