Wiara setnika

Fragment książki dla dzieci "Opowieści o Jezusie"


Szedł raz Jezus do miasta Kafarnaum,
Które nad jeziorem pięknym leży
Wtedy Go zatrzymał pewien człowiek,
Co dowódcą rzymskich był żołnierzy.

Miał on ważną sprawę do Jezusa
Bo mu wierny zachorował sługa
Więc Jezusa setnik bardzo prosi,
Lecz ta prośba była bardzo długa.

Rzekł ów żołnierz widząc wielkość cudów,
Które Jezus wciąż czyni dla ludzi
"Powiedz słowo, a sługa zdrów będzie,
Ja niegodnym, by Cię Panie trudzić."

Takie słowa zdziwiły Jezusa,
Bo nikt dotąd nie miał takiej wiary,
I się stało, o co setnik prosił,
Wnet wyzdrowiał jego sługa stary.
Czytaj wiersz
  275 odsłon

Kazanie na górze

Fragment książki dla dzieci "Opowieści o Jezusie"


Chodził Jezus po wsiach i miasteczkach,
Leczył chorych, cierpiącym pomagał.
I już o Nim ludzie głoszą wieści,
Że królestwo Boże przepowiada.

Więc się tłumy zbierają ciekawych,
Zachwyconych tak jego cudami,
Że słów Jego pragną ciągle słuchać,
Idą zewsząd dniami i nocami.

Nie zważając na trudy i upał,
Co na drodze wędrówki ich czeka.
Bo jak długa i szeroka ziemia,
To nie było takiego człowieka.

A On mówił do nich dziwne rzeczy,
Których pojąc pewnie nie możecie.
Lecz gdy dobrze, dobrze pomyślicie,
To na pewno wszystkie zrozumiecie.

"Błogosławieni ubodzy w duchu
I którzy smutni w swym życiu będą,
Ci, co przez życie swe cicho idą,
Bo swą pokorą Niebo zdobędą."

"Ci którzy pragną sprawiedliwości,
Co się litują nad ludzką biedą.
I którzy serca swe czyste mają,
Bo W Niebie Boga oglądać będą."

"Co pokój czynią, kiedy jest wojna,
Co cierpią za to, by było lepiej.
By sprawiedliwość była na świecie,
I by nie było już więcej cierpień."

Takie to rzeczach mówił im Jezus,
Gdy Go w skupieniu wielkim słuchali.
I chociaż słów tych pojąć nie mogli,
To wszystkie w sercach je zachowali.



Czytaj wiersz
  221 odsłon

Miłością moją jesteś Boże

Niech myśl moja wzleci wysoko
Niech oderwie się od ziemi,
Niech dotknie gwiazd złotych,
Niech zatańczy z nimi!

Niech blasku nabierze od słońca,
By jasności miała więcej.
Niech świeci srebrzyściej niż księżyc,
I grzeje od słońca goręcej.

Może wtedy myśl moja zdoła,
A modlitwa moja doleci,
Gdy będzie już tak jasna
I gdy światłem gwiazd zaświeci?

Do Ciebie Ojcze, Panie
Choć na chwilę, może
By powiedzieć Ci co dusza czuje
Wiedząc, że ją kochasz, Boże.
Czytaj wiersz
  253 odsłon

W Tobie moja wiara

Proszę Cię Boże modlitwą cichą,
Co jak płacz dziecka nieśmiało prosi
Co jak szept wiatru nieśmiało wzdycha,
Bo sercem pragnie modły zanosić.

Wszystkie me prośby, wszystkie błagania,
Tobie chcę Boże zanieść do Nieba.
Bo tak miłości dusza ma pragnie
Jak ciało wody, powietrza, chleba.

I chcę Cię prosić Ojcze mój Panie
Modlitwa cichą taką jak tchnienie.
Bo wierzę Boże, że mnie wysłuchasz
Bo w Tobie - wiara, miłość, nadzieje.
Czytaj wiersz
  450 odsłon

Boże mój cóż dać Ci mogę

Cóż dać Ci mogę Panie, prócz mojej miłości
Cóż można Tobie Stwórcy ofiarować?
Cały świat przecież do Ciebie należy,
Czymże więc Boga mogę obdarować?

Dam Ci więc Panie me serce gorące
Nie mam nic więcej, nie mam nic wielkiego,
Przyjmij je Boże choć masz przecież wszystko
Bo serca nigdzie nie znajdziesz takiego.

Co Ciebie kocha tak gorąco, Panie,
Co w myślach wszystkich, należy do Ciebie,
Co pragnie wiecznie istnieć już przy Tobie
Więc weź mą miłość, niech zostanie w niebie.
Czytaj wiersz
  272 odsłon