Poezja o Bogu

W LESIE

Uchwycić tę przestrzeń zieleni

i przebijające między drzewami wiązki promieni

poezję przy wiatru akompaniamencie

i zapach drzewostanu najmilejszy na świecie

 

Stoją dumne między niebem a ziemią

z rozłożystymi gałęziami co urodą mnie karmią

z wierzchołkami wbitymi w chmury 

niczym Boskie posągi natury

 0 komentarze
0 komentarze

NA BABIEJ GÓRZE

Ze szczytu patrzę na wielkość przyrody

bujność traw i lasów przez Boga stworzonych,

na skały odbijające promienie słońca

i strumyk co się w nim kąpie niebo.

 

Zapatrzony zapominam o krzywdach życia,

tych doznanych i urojonych przez siebie, 

wiatr koi złe wspomnienia, co giną w borze

z nut szumu wydobywa moje przebaczenie.

 

Wśród dźwięków i kolorów górskich,

buduję w sobie nową hierarchię wartości,

sens życia z którym byłem na bakier,

każe mi wzrastać ponad swoje Ego.

 

Kazimierz Surzyn  

 0 komentarze
0 komentarze

Rajskie szlaki

jutro skoro świt

wyruszymy na szlaki

zostawimy w domu

oswojone zmartwienia

młodzieńcze zrywy

weźmiemy do plecaków

chwycimy w płuca

szalone marzenia

ugasimy pragnienie

uczuciem źródlanym

w przepaść zrzucimy

skostniałą niemoc

i winy przeszłości

przy kapliczce przydrożnej

modlitwę zanucimy

razem ze skowronkami

i tacy promienni

jak niebiańskie duchy

piąć się będziemy

ku górze

           wyżej

                   i wyżej...

tam gdzie błękity nieba

 

https://youtu.be/KOZBGTJ-JBQ

 

Autor: Don Adalberto

 

 10 komentarze
Najnowsze Komentarze
D. Adalberto
Link pod wierszem to forma dla niedowidzących oraz tych, którzy preferują posłuchać utworu w interpretacji autora. Pozdrawiam wszy... przeczytaj więcej
środa, 20 luty 2019 16:23
kazimierzsurzyn@gmail.com
Pięknie. Uwielbiam rajskie, turystyczne szlaki. To tak jakbym szedł do nieba w towarzystwie gór, lasów, krzewów, zielonych traw i ... przeczytaj więcej
środa, 20 luty 2019 17:26
10 komentarze

Zachód słońca


Słońce - złotą nicią
po niebie haftuje 
utkało z niej woal złoty
po niebiosach go ściele
jakby blasku było mało
za horyzont się chowa
wciąż barwami mieni


w lustrzanej tafli wody
kąpie swoje promienie

 

w magiczny nastrój wprawia
złocista od słońca woda
to wszystko wokół sprawia
jak piękna jest ziemi uroda
przyroda barwami się bawi -
wiatrem i deszczem kolory miesza
wszystko paletą barw powiela
cudem przyrody staje się ziemia
spoglądam na zachód słońca
jego urok wzrok zniewala
za to wszystko co nam stworzyłeś
zawsze Cię Boże wychwalam .

 

/autor : Helena Szymko/

foto z Google/

Podobny obraz

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
Helena Szymko
Dzięki Kazimierzu. Wzajemnie, serdecznie Cię pozdrawiam
wtorek, 19 luty 2019 18:32
Oskar Wizard
Jest coś magicznego i wzruszającego w zachodzie słońca. Bardzo piękny wiersz. Pozdrawiam serdecznie.... przeczytaj więcej
wtorek, 19 luty 2019 19:18
Helena Szymko
To prawda, zachody słońca są piękne, pełne magii . Pozdrawiam serdecznie... przeczytaj więcej
środa, 20 luty 2019 14:44
4 komentarze

ZACHÓD SŁOŃCA

Słońce powoli skwar studzi 

uwielbienie mojej duszy budzi

jasno - żółta kula z domieszką pomarańczy

teraz w dół wąskim przesmykiem się toczy

 

Paletę barw rozlewa po niebie i wodzie

i po mojej rodzinnej zagrodzie

pieści me serce ostatnimi promieniami

bije mi w oczy tęczowymi smugami

 

Mój krzyk zachwytu ptaki Bogu zanoszą

ukłony wiatry zdumione wznoszą

świerszcze na skrzypcach tobie grają

chóry anielskie niechże ci śpiewają  

 

Kazimierz Surzyn

 0 komentarze
0 komentarze