Poezja depresyjna

Na 1000 obrotów

 

Gdybyż tak

można by było

wyprać w płynie

wszystkie popełnione błędy,

usunąć obawy,

wybielić czarne myśli...

Uratować kolory marzeń

przed wyblaknięciem.

Odwirować zbędne wspomnienia.

Osuszyć łzy...

Odkamienić serce!

 

 

Odetchnąć wreszcie

świeżością

samego siebie.

 

Dla mnie.

Dla nas.

Dla ciebie.

 

 

Oskar Wizard

 

 

 

(fot. z Google)

 

 

 

 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Oskar Wizard
Pewnie, że można wszystko zmienić. Należy tylko dobrać odpowiedni ,,płyn do prania życia" (czyt. metodę). Jaką? Wyjaśni to ten sen... przeczytaj więcej
wtorek, 29 styczeń 2019 06:50
1 komentarze

Daleko do wiosny

 

tak jeszcze daleko

do krokusów i przebiśniegów

śpią jeszcze ptaki

tak mi brakuje ich śpiewu

zwłaszcza porankiem

 

tak jeszcze odległy sen

o zieleni

pokonującej dominującą

teraz zimną biel

śniegu

 

tak jeszcze

nieosiągalne

słońce

ożywczym ciepłem

budzące przyrodę

i zwierzęta

oraz uśmiech

na twarzy

 

tak jeszcze mi daleko

do wiosennej

ciebie

 

 

Oskar Wizard

 

 

(fot. z Google)

 

 

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Helena Szymko
Tak Oskarze, jeszcze trochę mróz nam dokuczy, nim powitamy wiosnę...Pozdrawiam cieplutko.
czwartek, 24 styczeń 2019 13:13
Oskar Wizard
Jestem pewien, że wiosna przyjdzie niespodziewanie. I nas zaskoczy. Tak bywa, gdy występuje efekt cieplarniany. Dziękuję i pozdraw... przeczytaj więcej
poniedziałek, 28 styczeń 2019 09:03
2 komentarze

Szukamy ciepła

 

szukamy ciepła

w drugim człowieku

często napotykając

niezrozumiały chłód

spotykamy wielu ludzi

na życiowym szlaku

dominuje uczuć głód

 

nie zawsze

miłość jest naszym

staraniem

przyjaźń doskonale

leczy blizny duszy

i miłość i przyjaźń

niech blisko pozostanie

nawet nieidealna

zmysły poruszy

 

lecz bywa przeklęta

chwila samotności

gdy brakuje wsparcia

w potrzeby chwili

i nie ma przyjaciół

nie ma miłości

kawa ten czas

z pewnością

umili

 

 

Oskar Wizard

 

 

(fot. z Google)

 

 

 0 komentarze
0 komentarze

Samotność wśród bliskich

Samotność w sercu - kiedy gwar dookoła
ty ciągle toniesz
w oceanie myśli
serce rozżalone o pomoc wciąż woła
bo nie ma już komu
okazać czułości
tylko wokół ciebie pustka pozostała 
słowa giną w gardle
w cichym niemym krzyku

 

że tak to się skończy tego nie wiedziałeś
samotny wśród bliskich
porozumień mało
twoja osobowość cieniem pozostaje 
ginie gdzieś w chaosie
stłumionego krzyku
wyobcowany dla ludzi obcy dla najbliższych
pogrążasz się bardziej
w oceanie ciszy
serce rozżalone o pomoc wciąż woła
lecz nikt go nie słyszy -
cisza dookoła .

autor: Helena Szymko/

 0 komentarze
0 komentarze

Cel wierszy

 

słowo stworzone

w sposób

tak piękny

że sercu dodaje skrzydeł

 

w rymach odnajduje

melodię zmysłów

pieszcząc doznania

pięciolinią

wyrazów

 

bez rymu

zaś

pędzi

jak oszalały ogier

płynie

jak wodospady

kruszące skały

rozbija zaskorupiałe

przekonania

zerwane z uwięzi

reguł

 

próbuje przytulić

myśli

przyspieszyć

tętno

rozgrzać ciało

 

lub wprost przeciwnie

zmrozić celną puentą

niespodziewanie

docierając

do źródła

wszystkich lęków

 

bywa też lekiem

na wszelkie obawy

gdyż ma moc magiczną

zdolną

uzdrowić duszę

lub obudzić

drzemiącą

miłość

 

a wszystko to

tylko dla Ciebie

Czytelniku

 

 

Oskar Wizard

 

 

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
marmur
Wiersze uwalniają naszą duszę i pokazują wnętrze człowieka . Pozdrawiam serdecznie Oskarze ... przeczytaj więcej
poniedziałek, 21 styczeń 2019 23:56
Oskar Wizard
Dokładnie tak. Pozdrawiam serdecznie
środa, 23 styczeń 2019 21:13
2 komentarze