Poezja o dorastaniu

Pamiętam

13 grudnia 1981 roku -

pamiętam dobrze ten dzień

jakby to było wczoraj

choć wiele lat już minęło

mam wciąż przed oczyma

szaleństwo przemocy

nienawiści

              pogardy

                         i hańby

rozpętanej pod osłoną nocy

 

trzeba pamiętać nie po to

aby rany rozdrapywać

i jątrzyć zadawniony gniew

lecz po to - by modlitwy wznieść

za ofiary Kainowych czynów

i za nasz wspólny DOM

aby w nim już nigdy więcej

brat nie podniósł ręki

na swojego brata

 

 

Autor: Don Adalberto

Dinozaury

dawno dawno temu

wyginęły dinozaury

podobno zostały zaszczute

kosmiczną katastrofą

podobno zmienił się klimat

i nie zaliczyły

szkoły przetrwania...

zostawiły po sobie tylko

skamieniałe ślady

resztki szkieletów i pracę

dla grzebiących w przeszłości

 

jak żałobne epitafium

zamknęło się krwawym wiekiem

drugie tysiąclecie...

odchodzą w zapomnienie

upiory przeszłości

krzywdy i urazy

dawne lektury

na przemiał makulatury

 

dzisiaj nad Europą gwiazdy

zatoczyły wieniec

zabrzmiały dźwięki

radosnego hymnu

choć w zakamarkach świadomości

czai się jeszcze obawa

niepewność i smak

gorzkich łez...

nowe wyzwania

nowe zagrożenia

nowe prawa

nowe wartości

 

zaczęła się nowa epoka

i znowu nadchodzi zmierzch

dla dinozaurów

 

czy jeszcze kiedyś powrócą?

 

 

Autor: Don Adalberto

Samuraj

 

 

niech cię nie zwiodą

moje słodkie wiersze

nie poznasz mnie też

po romantycznych wzruszeniach

bo mam serce

które do boju

jest pierwsze

w pokonywaniu przeszkód

są moje natchnienia

 

w życiu

na losów ze trzy

doznałem piekła

dlatego nigdy

nie strasz mnie

potępieniem

złożoność

ludzkiej duszy

zachłannie urzekła

i ścieżki życia

są dla mnie

natchnieniem

 

będę o miłości

i szczęściu

mówił bezustannie

nic tak nie cieszy

jak uzdrawianie duszy

i chociaż

z przewrotnym losem

toczę kampanie

to lubię chwilkę

która mnie wzruszy

 

 

Oskar Wizard

 

 

Świąt nie będzie

To raczej pewne
że nie spotkam anioła
nikt za mnie domu
nie posprząta
Ho! Ho!
żaden Mikołaj
nie zawoła
po kuchni
zamiast krasnoludków
będę się krzątać
 
potrawy same
się nie przyrządzą
pastuszkowie z owieczkami
nie włóczą się
w grudniu
królowie
za żywymi gwiazdami
błądzą
tylko kalendarz
wskaże
że święto
jest w tym dniu
 
i chociaż dawno
z baśni i legend
wyrosłem
bo lata
w rytmie
realnych trudów płyną
i chociaż
z powodu wagi
raczę się postem
to jednak
szczęściem
będzie spotkać się
z rodziną


Oskar Wizard

Góra Tabor

Dobroć
jest miarą
człowieczeństwa

miłość
jest miarą
doskonałości

nieznane
są jednak granice
aby dosięgnąć szczytów

dlatego nieustannie
potrzebujemy
przemiany


Autor: Don Adalberto