Poezje metafizyczne

Drzewo

Dumnie wyprostowane stoi,
lecz gdy mocny zawieje wiatr
pochyla się ku ziemi,
jakby przybyło mu lat.

Może kłania się ludziom
co obok przechodzą drogą,
chce im się przypodobać,
bo wie, że ściąć je mogą.
Strzała
Jestem sama
 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!