Poezje o nadziei

PRZEMIJANIE

Czym tak naprawdę życie zmierzyć,

w jaki sposób wyrazić, jak przeżyć

wiedząc, że jest ono cudem 

i każdego dnia ogromnym trudem.

 

Wpatrzony w tysiące starych twarzy z nadzieją,

przechodzących miliona mas aleją,

myślę starzy ludzie ze zmarszczkami na twarzy,

co się jeszcze w ich życia jesieni, a może zimy zdarzy?

 

A przecież każdy z nich był kiedyś młody,

tak samo jak ja teraz zwyczajnej swobody,

dążył do celu, idee przednie miał,

odszukać w życiu prawdę chciał.

 

Też będę stary od lat gorąca,

podobny do spotkanych twarzy tysiąca,

mój żywot niczym sekunda przeminie

i w księdze zapisanych obrazów się zamknie.

 

Ważne by twarz z rysami zmęczenia,

z przeżytych dni wyrażała moc zadowolenia,

tymczasem do przodu razem z wichrem gnam,

a przeszłość spełnioną bądź nie, za sobą zostawiam.

 

A gdy nadejdzie ostateczny kres mojej drogi

i zatrzyma się na zawsze mój zegar srogi,

zaś śmierć białym szalem mnie obejmie, 

może wtedy mą duszę Bóg do nieba przyjmie.

 

Kazimierz Surzyn

 2 komentarze
2 komentarze

Zajrzyj w głąb duszy

Kiedy zajrzysz -
w głąb swej niepokornej duszy
odnajdziesz tam
jeszcze wiele dobrego
nawet - jeśli
przeszłość cię gnębiła
żyj nadal nadzieją
i przyszłością

 

pozostaw za sobą co nieistotne
przeminęło z wiatrem
zawód sprawiło
przyszłość to nadzieja
ona oświeci ci drogę
uwierz w siebie
bo wszystko jeszcze przed tobą
ona doprowadzi cię tam
gdzie szczęście i miłość
czeka na ciebie.

 

autor: Helena Szymko /
Koszalin - 28 czerwca 2015 r.

 0 komentarze
0 komentarze

Słoneczny typ

bywają różne upodobania

są ludzie rozmiłowani

w szaleństwach zimy

lub w słotach jesieni

a ja jestem słonecznym typem

i tego już nie zmienię

uwielbiam nade wszystko

ciepło

              lato

                           i słońce

gdy obejmuje mnie

gorącym promieniem

 

każda pora roku ma swoje uroki

a życie jest właśnie

jak cztery pory roku

wiosna kusi kwiatem

lato to pełnia życia

jesień nastraja lirycznie

a zima?

zima jest jak śmierć

bezwzględna

               chłodna

                             i sztywna

dlatego chciałbym

kiedy mój ziemski czas

dobiegnie już końca

aby nawet śmierć

objęła mnie czule

uściskiem ciepłym

jak dotyk słońca

 

 

Autor: Don Adalberto

Fotografia: Don Adalberto

 10 komentarze
Najnowsze Komentarze
D. Adalberto
Uprzedzając pierwsze pytanie - czy to jest moje zdjęcie? Odpowiadam - tak.
sobota, 16 luty 2019 20:29
D. Adalberto
Uprzedzając drugie pytanie - czy zdjęcie jest aktualne? Odpowiadam - nie, zostało zrobione pięć lat temu.
sobota, 16 luty 2019 20:31
10 komentarze

CYWILIZACJA MIŁOŚCI

Miłość życia spotkałem

dotknąłem

i uczyniłem naszą

znalazłem żywe uczestnictwo

i tak całym sobą 

płonę.

 

Nasza miłość

idzie 

w parze z Dekalogiem

i Ośmioma Błogosławieństwami.

 

Jest w miłości 

szaleństwo

bo taka musi być miłość.

Nic to że są

różnice.

Właśnie to jest cudowne

w miłości

pięknie się różnić

by z nudów nie umrzeć.

 

Ważne by iść w tym

samym kierunku

ku Bogu

który jest początkiem

miłości

cywilizację miłości wciąż

budując.

 

Kazimierz Surzyn

 

 

 

 

 

 0 komentarze
0 komentarze

ŚWIATŁO PRAWDY

Wyrwany z mroku

widzę maleńkie światło

Wątłe jeszcze i słabe

Bardzo odległe

Światło to istnieje naprawdę

Taka malutka iskra 

Nadziei na przyszłość

Światło choć małe pulsuje

Serce mu jak dzwon bije

Ile trzeba odwagi aby pójść

I do celu dojść

Ale warto iść

By usłyszeć najpiękniejszą prawdę 

Bo trudno dziś o prawdę

 

Kazimierz Surzyn

 0 komentarze
0 komentarze