Poezje o nadziei

Corpus Domini

 

 

rozkołysały się dzwony

radosnym śpiewem

Chrystus

          idzie

                ulicami

kolorowe wstążki

łopocą na wietrze

chorągwie płyną

ponad głowami

jak żagle przesłania

wiecznie żywego

poszumem liści

w procesji

              kroczą

                       nawet

                               drzewa

muzykanci symfonię

pobożnie fałszują

a na rozgrzany asfalt

wdzięcznie

              kwiaty

                       opadają

wyrzucane z koszyczków

drobniutkimi rączkami

 

a Ty

taki kruchy i mały

jak płatek śniegu

w cieniu baldachimu

schowany

patrzysz i czekasz

 

kto Cię zaprosi do siebie

 

 

 

Autor: Don Adalberto

Nie Bóg A Człowiek Stworzy Apokalipsę
RADOSNA PROCESJA
 

Komentarze

Gość - Wiesława Waliszewska w piątek, 21 czerwiec 2019 18:39

Piękny i niezwykle wymowny wiersz mówiący o wielkiej MIŁOŚCI BOGA do nas ludzi. Boga który nas kocha nieskończenie wielką miłością i czeka by nasze serce odpowiedziało na tą Jego miłość. Pozdrawiam serdecznie

0
Piękny i niezwykle wymowny wiersz mówiący o wielkiej MIŁOŚCI BOGA do nas ludzi. Boga który nas kocha nieskończenie wielką miłością i czeka by nasze serce odpowiedziało na tą Jego miłość. Pozdrawiam serdecznie
Gość - D. Adalberto w sobota, 22 czerwiec 2019 08:10

Dziękuję Wiesławo za komentarz. Z całą pewnością procesja Bożego Ciała powinna być nie tylko manifestacją wiary, ale przede wszystkim odpowiedzią na Miłość. Serdecznie pozdrawiam.

0
Dziękuję Wiesławo za komentarz. Z całą pewnością procesja Bożego Ciała powinna być nie tylko manifestacją wiary, ale przede wszystkim odpowiedzią na Miłość. Serdecznie pozdrawiam.