Poezje o życiu

Uciekać

Uciekać
kiedyś może powrócę
i w twarz im rzucę
nie teraz
nie mam głowy
plan jest gotowy
uciekać

skorupa i brak wyobraźni
no właśnie po takiej łaźni
sprzedałam wrażliwość za naboje
i krwawiąc tu stoję
mieszają mi się łzy formy i fazy
czy ty jesteś człowiekiem
a może to przedmiot bez twarzy

czemu nazywasz siebie
inteligentną bestią
żadna bestia nie atakuje
swojego gatunku
a ciebie – nas amok omamił
i spycha w dół otchłani
nie ma dla homo sapiens ratunku

wracam do racjonalności mojego bytu
tu wszystko jest jak w koszarach
każda sekunda się stara
być jak na mustrze – w szeregu
nic nie dzieje się z biegu

***
Dział: Proza życia
***
ZM
 0 komentarze
0 komentarze

Życia kopniaki

Życia kopniaki posiniaczyły mą duszę
muszę się uporządkować
zebrać siły

może odchorować
skrupulatność
zaplanowana każda minuta

ucieknę od kolejnego
życiowego buta

tylko
zrogowaciałe uczucia
ocierają i ranią

***
Dział: Proza życia
***
ZM
 0 komentarze
0 komentarze

Dźwięki

Dźwięki
jak perełki
sypią się
ze skrzypiec

łza spływa
po brudnym policzku
serce z bólu dygoce
znowu nieprzespane noce

butelka
mokra plama
na naszym
dywanie

requiem for a dream
a potem
aria na strunie G
i Ave Maria

te dźwięki
powiększają
tylko
moje męki

***
Dział: Proza życia
***
ZM
 0 komentarze
0 komentarze

Strach

Bez twarzy
bez słowa
z tyłu za plecami

skryty w cieniu czeka
napięcie rośnie
uciekać

***
Dział: Proza życia
***
ZM
 0 komentarze
0 komentarze

Już prawie dwunasta

Już prawie dwunasta
cichnie szum miasta
sen jak nieznośna mucha
ucieka i nie słucha

zwodnicze są nocne godziny
myśli krążą jak sępy
może to ktoś inny
serce rozdziera na strzępy

***
Dział: Proza życia
***
ZM
 0 komentarze
0 komentarze