Poezje Patriotyczne

Biało-czerwona

                                              (tryptyk)

 

I

mój dziadek

Wielkopolanin

z dziada pradziada

po latach zaboru

jako pierwszy

zawiesił na magistracie

flagę biało-czerwoną

a w opętanym wrześniu

trzydziestego dziewiątego

szaleńczo przedzierał się

by bronić Warszawy

lecz pod Kutnem

dostał się do niewoli

i przesiedział w Rzeszy

całą okupację

 

II

moja babcia

(bohaterka)

każdy dzień

znaczyła krzyżem

nadziei

i mocą wiary

dzieliła

kromkę chleba

na kruszyny

by zaspokoić głód

sześciorga dzieci

 

III

to historia

jak innych tysiące

z czasów wojennej

zawieruchy

która jeszcze dzisiaj

drżeniem głosu

powraca w opowieściach

mojej mamy

a w moim sercu

(kiedy je słucham)

powiewa dumnie

flaga dziadka

z osiemnastego roku

i burzy się w żyłach

krew

biało-czerwona

 

 

Autor: Don Adalberto

  0 komentarz
0 komentarz

Psalm listopadowy

już ziemia powoli zasypia

otulona złocistą pościelą

choć jeszcze groby zakwitły

i zapłonęły zniczami pamięci

 

W Nowym Jeruzalem ucztują święci

tam miejsca dla nas są przygotowane

a my jeszcze legionowe pieśni nucimy

zatroskani o losy Polski Niepodległej

 

 

Autor: Don Adalberto

  1 komentarz
Ostatni komentarz do tego wpisu
Oskar Wizard
Odetchnę, gdy ruszą kontrakty zbrojeniowe. Bo na razie jesteśmy bardziej bezbronni niż w 1939r. Wiersz bardzo na czasie. Pozdrawi... Czytaj dalej
wtorek, 13 listopad 2018 14:53
1 komentarz

POLSKIE DEJA VU

kręci się kołowrotek historii

a czas nić na nim przędzie

i to co się kiedyś wydarzyło

w przyszłości powracać będzie

bo włókna przędzy różnorakie

choć jedna gleba je rodzi

choć noszą to samo znamię

i tak z pokolenia na pokolenie

wyrastać będą nowi patrioci

i plenić się będą targowiczanie

 

 

Autor: Don Adalberto

  0 komentarz
0 komentarz

OJCZYZNA

 

Tęsknotą jesteś Ojczyzno -
choć tak daleka wciąż sercu bliska
wspomnieniem do ciebie wędruję
do tych łąk zielonych
skoszoną trawą pachnących
drzew owocowych - białym
kwieciem sady zdobiących
złocistych łanów zboża
matczynych rąk spracowanych 
wypiekających bochenki chleba
moich stron rodzinnych -

nad głową polskiego nieba
tyś jest daleko za morzem -
gdzie najpiękniejsze polskie kwiaty
stokrocie maki łubiny bławaty
na mej ziemi ojczystej wyrosły
swoim urokiem witały każdej wiosny -
ta ziemia piękna i żyzna
bogata w pola i lasy -
na zawsze pozostanie mi bliska
bo to jest Polska Niepodległa
jej godłem Orzeł biały
na biało czerwonych barwach -
to jest moja Ojczyzna

autor: Helena Szymko/

foto z Google/

 11 LISTOPADA NARODOWE ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI

  0 komentarz
0 komentarz

List w zaświaty

Kochany Dziadku

 

piszę ten list z nadzieją

że gdziekolwiek jesteś

to w mocy niepojętej

dotrze on do ciebie

a może już go czytasz

zanim rodzące się myśli

dłoń przeniesie na papier

 

odszedłeś z tego świata

szybko i niespodzianie

kiedy byłem zbyt młody

aby rozumieć do końca

rzeczy tak ogromnie ważne

jak Ojczyzna i patriotyzm

 

pamiętam jednak doskonale

wspólnie spędzane wakacje

twoje niezwykłe poczucie humoru

i twoją poznańską gwarę

którą nie zawsze rozumiałem

 

tak wiele lat już przeminęło

a ja ten list piszę w setną rocznicę

odzyskania przez Polskę niepodległości

i choć dla ciebie teraz czas nie istnieje

to byłeś w tamtych wydarzeniach

powstańcem - bohaterem

 

dziękuję - Dziadku

bo gdy miałeś zaledwie

osiemnaście lat

to chwyciłeś za broń

i stanąłeś do walki

o naszą niepodległość

za to jestem z ciebie

tak bardzo

             bardzo

                      dumny

 

z wdzięcznością - twój wnuk

 

 

Autor: Don Adalberto

  0 komentarz
0 komentarz

O niepodległości bez patosu

                                    w 100. rocznicę odzyskania

                                     przez Polskę niepodległości

 

patos dzisiaj (nie)modny

nie chcę używać patosu

lecz jak wiersze pisać

kiedy temat dotyka

najczulszej struny serca

miłości do Ojczyzny

i powstańczych losów

 

jak pisać obojętnie

bez łez wzruszenia

o heroicznych zrywach

o mogiłach bohaterów

o zesłańcach na Sybir

o emigrantach z przymusu

i zniewolonych pokoleniach

 

jak wreszcie wyrazić

bez uniesień radości

tę przecudną euforię

która poruszyła nasz Naród

kiedy po 123 latach niewoli

zaświtała nad Polską

jutrzenka niepodległości

 

 

Autor: Don Adalberto

Fotografia: Don Adalberto

 

  0 komentarz
0 komentarz

Niezłomnym Poetom

poezja nie jest równa Poezji

poeta nie jest równy Poecie

są Poeci wierni do końca

którzy stoją wyprostowani

nawet pod pręgierzem

 

przed nimi pochylam czoło

oddaję im cześć należną

bo cóż po wielkim talencie

kiedy się zaprzedał

za miskę soczewicy

 

 

Autor: Don Adalberto

  1 komentarz
Ostatni komentarz do tego wpisu
Oskar Wizard
Otóż to... Widzę czasem takich poetów sponsorowanych np. przez gminę. I za diabła nie pojmuję treści ich wierszy. To pewnie ci Poe... Czytaj dalej
sobota, 10 listopad 2018 20:54
1 komentarz

Do Norwida

w burzliwej historii

uderzałeś potęgą słowa

o sumienie Narodu

i błyskawicą myśli

rozświetlałeś jego winy

 

pozostałeś do końca

wierny powołaniu

i dlatego gasłeś

w osamotnieniu

aby pod niebem

przyszłych pokoleń

z popiołu wydać plony

jak diamenty

szlachetne i trwałe

 

- mistrzu mój

niedościgniony

 

 

Autor: Don Adalberto

  0 komentarz
0 komentarz

Dziedzictwo

to ogromne dziedzictwo

świata materii i ducha

pomnażane przez wieki

myślą twórczą

talentem

i trudem pracy

w wierze jest zakorzenione

 

to bezcenne dziedzictwo

okupione cierpieniem

hartem ducha

i przelaną krwią

polskich bohaterów

jest zaszczytnym obowiązkiem

lecz także wielkim wyzwaniem

dla nas i przyszłych pokoleń

 

 

Autor: Don Adalberto

  0 komentarz
0 komentarz

Do mowy polskiej

mowo polska

mowo ojczysta

nad wszystkie inne

kocham tylko ciebie

bo tyś memu sercu najbliższa

i dla uszu moich swojska

 

jedynie w tobie pomnażam

dany mi od Boga

talent ewangeliczny

kiedy myśli swe wyrażam

twoim słowem lirycznym

 

 

Autor: Don Adalberto

  2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Oskar Wizard
Mowa polska to najpiękniejsza melodia słów. Pozdrawiam.
sobota, 10 listopad 2018 21:09
D. Adalberto
Tak. Choć jadłem obcy chleb, to nie tworzyłem nigdy w obcym języku.
niedziela, 11 listopad 2018 22:38
2 komentarze

WIERSZ NIEDOKOŃCZONY

 

Dziękuję za mój kraj

mój dom

kościół mój

zdjęcia z mojego dzieciństwa

ulice moje

drzewa przy których rosłem

i cmentarz mój – taki nasz

 

Dziękuję za panią z cmentarza

co dzieci uczy historii

prosto i dotykalnie

po polsku, tak zwyczajnie

 

Tak, cieszą mnie dzieci

w Ojczyzny stulecie

bielą i czerwienią

pokryją tę ziemię

 

I choć mnie już nie będzie

wiersz ten ktoś dokończy...

  1 komentarz
1 komentarz

Tęsknota za Ojczyzną

Czy pamiętasz tę surową kraju urodę -
gwiazdy na niebie srebrzyste
przypominały nam polskie noce
i ciepłe poranki mgliste -
wody oceanu przejrzyste
odbicia w nich naszych twarzy
wybrzeża groźne skaliste
i spacery po dzikiej plaży -
nasza miłość tam kwitła
jak najpiękniejsze polskie kwiaty
których brak mi było zapachu -
najbardziej tęskniłam jednak
do łanów zbóż złocistych
i wszystkich ziół aromatu .

autor: Helena Szymko/

foto zapożyczone z Google/

Zboże, Kwiaty, Grafika

  0 komentarz
0 komentarz

Krótka lekcja z powtórzeniem

słowo "Ojczyzna"

rozpoczynaj zawsze

wielką literą

podobnie jak "Polska"

 

niech cię nie zwiodą

reguły globalizacji

wyjątki kosmopolityzmu

czy poprawność polityczna

 

wymawiaj "Ojczyzna"

z drżeniem serca

kojarząc ją ze słowem

"dom" lub "ojcowizna"

 

odmieniaj z szacunkiem

przez wszystkie przypadki

chwalebnej historii

minionych pokoleń

 

                 a teraz powtórz...

  0 komentarz
0 komentarz

Na Dzień Flagi

z szacunkiem

rozwiń flagę

biało-czerwoną

niech błyszczy

na tle błękitu nieba

niech łopoce na wietrze

jak skrzydła Orła

zerwanego do lotu

 

z szacunkiem

rozwiń flagę

biało-czerwoną

jakbyś otwierał

Biblię Narodową

gdzie biel i czerwień

są świętym znakiem

 

z szacunkiem

rozwiń flagę

biało-czerwoną

na życie całe

i bądź dumny

że jesteś Polakiem

  0 komentarz
0 komentarz

Ojczyzna jak poemat

moja Ojczyzna

podobna błyskawicom

i łagodnym nadziejom

budzących się świtów

 

moja Ojczyzna

to pokorna chluba

godność

       cześć

             i chwała

 

moja Ojczyzna

to cienie smutku

boleść

       gorycz

               i żal

 

moja Ojczyzna

to żywy poemat

pisany porywem serca

i tchnieniem duszy

  0 komentarz
0 komentarz