Poezje o przemyśleniach

Słoneczny typ

bywają różne upodobania

są ludzie rozmiłowani

w szaleństwach zimy

lub w słotach jesieni

a ja jestem słonecznym typem

i tego już nie zmienię

uwielbiam nade wszystko

ciepło

              lato

                           i słońce

gdy obejmuje mnie

gorącym promieniem

 

każda pora roku ma swoje uroki

a życie jest właśnie

jak cztery pory roku

wiosna kusi kwiatem

lato to pełnia życia

jesień nastraja lirycznie

a zima?

zima jest jak śmierć

bezwzględna

               chłodna

                             i sztywna

dlatego chciałbym

kiedy mój ziemski czas

dobiegnie już końca

aby nawet śmierć

objęła mnie czule

uściskiem ciepłym

jak dotyk słońca

 

 

Autor: Don Adalberto

Fotografia: Don Adalberto

 10 komentarze
Najnowsze Komentarze
D. Adalberto
Uprzedzając pierwsze pytanie - czy to jest moje zdjęcie? Odpowiadam - tak.
sobota, 16 luty 2019 20:29
D. Adalberto
Uprzedzając drugie pytanie - czy zdjęcie jest aktualne? Odpowiadam - nie, zostało zrobione pięć lat temu.
sobota, 16 luty 2019 20:31
10 komentarze

STARUSZEK

Ugięty pod brzemieniem życia

dwoma laskami podparty

suchy kaszel z niego wydobywa

ogromne starością udręczenie

 

Dźwiga na obolałych plecach

bagaż prawie setki lat

odbija się od ścian szuka

drzwi do jutra bez cierpień

 

Spogląda na przebytą drogę

i opuchnięte od bólu nogi

nie chce niczego oceniać

przeminęło życie jak tęcza na niebie

 

Nie skarży się światu

choć krew krąży słabo

a twarz jego jest polem 

przeoranym żywota zakrętami

 

Siada pod cieniem kasztana

w zieleń powietrza wtopiony

lecz nie widzi już gór

pora odejść w wieczność

 

Kazimierz Surzyn

 

 1 komentarze
1 komentarze

NIEWIEDZA

Człowiekowi wydaje się,

że najwspanialsze jest to,

czego nie ma,

to, czego pragnie,

o czym myśli i śni,

czego należy szukać, 

odkrywać i zdobywać,

czego nie ma 

w zasięgu własnych rąk.

 

Najchętniej szuka więc 

w krainie baśni,

pragnie czapki niewidki,

czarodziejskiej pałeczki, 

czasem złotej kaczki.

 

A przecież to, co najważniejsze,

jest tak bardzo blisko,

wystarczy tylko spojrzeć

w serce drugiego człowieka

 

Kazimierz Surzyn

 

 

 2 komentarze
2 komentarze

CYWILIZACJA MIŁOŚCI

Miłość życia spotkałem

dotknąłem

i uczyniłem naszą

znalazłem żywe uczestnictwo

i tak całym sobą 

płonę.

 

Nasza miłość

idzie 

w parze z Dekalogiem

i Ośmioma Błogosławieństwami.

 

Jest w miłości 

szaleństwo

bo taka musi być miłość.

Nic to że są

różnice.

Właśnie to jest cudowne

w miłości

pięknie się różnić

by z nudów nie umrzeć.

 

Ważne by iść w tym

samym kierunku

ku Bogu

który jest początkiem

miłości

cywilizację miłości wciąż

budując.

 

Kazimierz Surzyn

 

 

 

 

 

 0 komentarze
0 komentarze

NAJWAŻNIEJSZA JEST MIŁOŚĆ

Z Miłości wszystko inne wypływa

Ona świat człowieka życie i przyrodę zdobywa

Miłość jest źródłem wszystkiego

Jest stanem żywota najlepszego

Gdy Miłości nie ma

Sensu życia też nie ma

Miłość stawia wymagania 

Żąda ich spełnienia

Wszyscy potrzebujemy miłości bez egoizmu

Właśnie Miłość chce altruizmu

Nie uczucia mglistego czy ślepej namiętności

Szukamy prawdziwej pięknej i czystej Miłości

Która wyraża się w autentycznym

Uczuciu gorącym wiernym

Chce o drugą połówkę troszczenia

Całym sobą się jej poświęcenia

Trudów i radości życia dzielenia

Dobra kochanej kochanego zaspokojenia

Bardziej niż dobra własnego

W Miłości życia najcudowniejszego

Kiedy już Miłość złapiesz

Z serca jej nie wypuszczaj

Bo potem żałować będziesz

W miłości na zawsze zamieszkaj

Pozwól Miłości się porwać

Jak te liście z drzew co lecą

Wraz z wiatrem w nieznane

 

Kazimierz Surzyn

 

 

 0 komentarze
0 komentarze