Poezje o przemyśleniach

Requiem aeternam

wieczne odpoczywanie

daj zeschłym ziołom

co nasiona już wydały

 

daj odpocząć ptakom

co szlakiem wędrownym

wiernie powracały

 

daj odpoczynek wieczny

zwierzętom zmęczonym

walkami o przetrwanie

 

a mnie daj tylko

szczęście wieczne

bo mogłoby mnie zanudzić

 

wieczne odpoczywanie

dePreSja
Klimaty serca
 

Komentarze 2

Wiesława Waliszewska w poniedziałek, 01 kwiecień 2019 11:14

Piękny wiersz, zawierający niezwykłą mądrość w tak dobrze znanej nam wszystkim modlitwie. Pozdrawiam serdecznie

Piękny wiersz, zawierający niezwykłą mądrość w tak dobrze znanej nam wszystkim modlitwie. Pozdrawiam serdecznie
Gość - D. Adalberto w poniedziałek, 01 kwiecień 2019 20:45

Dziękuję Wiesławo za komentarz do wiersza. Gratuluję wnikliwej analizy utworu, ponieważ istotnie nie wszyscy się zastanawiamy nad sensem wypowiadanych słów, czy nawet modlitw. Pozdrawiam serdecznie.


Dziękuję Wiesławo za komentarz do wiersza. Gratuluję wnikliwej analizy utworu, ponieważ istotnie nie wszyscy się zastanawiamy nad sensem wypowiadanych słów, czy nawet modlitw. Pozdrawiam serdecznie.
Gość
wtorek, 07 lipiec 2020