Poezje o samotności

Spokój Ducha

Otoczony hałasem w zupełnej ciszy
Czułem osamotnienie w ludzkim tłumie
Kazano uwiązać mnie na smyczy
Tonąłem w Jej narcystycznej dumie

 

Szedłem narzuconą ścieżką
Nie miałem prawa w nią zwątpić
Chciałem ratować się ucieczką
Lecz szantażowany nie umiałem tak postąpić

 

Dzisiaj oboje budzimy się w cudzych objęciach
O dziwo, obojgu nam lżej jest na sercu
Nie jestem już na smyczy, ani na klęczkach
Jestem szczęśliwy, że jestem teraz w tym miejscu

 

Pamiętam me niepokoje, gdy patrzyłem w lustro
Dzisiaj pod anielskim skrzydłem, czuję się pewnie
W sercu moim dzięki Tobie nie jest pusto
Dałaś kolory, które sprawiły że życie jest piękne

 

 

 0 komentarze
0 komentarze

Nigdy więcej

Płomień świecy dawno zgasł -

mrok jest wszędzie w koło nas.

Zbite lustro leży - patrz,

nie posklejasz - nie ma szans.

 

Tyle razy przepraszałeś -

wiele razy wbity nóż.

Więcej razy ból zadałeś -

do kompletu w serce gwóźdź.

 

Krwawię mimo braku rany,

kropla goni kroplę wciąż,

zamknięte dla ciebie bramy,

gardło ściska gruby wąż.

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
Maciej
Bardzo dramatyczny w wymowie wiersz. Oby to co złe pozostało na papierze. Wszystkiego dobrego życzę i pozdrawiam.... przeczytaj więcej
poniedziałek, 16 wrzesień 2019 16:27
BlueRiver
Witam Cię MaciejuDziękuję, że poświęciłeś chwilę na mój 'twór' .Pozdrawiam serdecznie... przeczytaj więcej
wtorek, 17 wrzesień 2019 09:45
BlueRiver
TheDiary44 - dziękujęPozdrawiam cieplutko i zapraszam ponownie... przeczytaj więcej
wtorek, 17 wrzesień 2019 09:46
4 komentarze

Podmuch wiatru

Jestem dmuchawcem lekkim

unoszącym się ponad polami

rozszarpany przez podmuch

losu okrutnymi słowami

 

Dłoń unoszę ku niebu

do chmur wypranych w chemii

wybielonych pragnieniem szczęścia

lecz dusza dotyka ziemi

 

Po rosie biegłem przed siebie

do słów które mnie zbawią

choć serce pełne nadziei

to stopy strasznie me krwawią

 

I dokąd spytam wszechświata

gdy w gwiazdy oczy kieruję

iść drogą przeklętą życia

kiedy ciała nie czuję

 

Serce tak biło radośnie

będzie ze dwa lata temu

teraz to kamień co ciąży

i nie podaje tlenu

 

Uczuć przepływy tak gładkie

z serca nicią pajęczą

wplatają się w oczy w umysł

we śnie znowu mnie dręczą

 

Z dmuchawca romantycznych uniesień

wiatr rozwiał każdą część ciała

pozostała łysa pałka i wnętrze

 łodyga zgorzkniała

 

 

 

 

 

 6 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Może teraz jest gorzej, ale jutro będzie lepsze. Pozdrawiam serdecznie marmurze.
wtorek, 10 wrzesień 2019 09:09
Masław
Wybór wielu kategorii dla wiersza związany jest z wysoko "zawieszoną poprzeczką". Przyznam, że tekst wypełnił wszystko jak trzeba.... przeczytaj więcej
wtorek, 10 wrzesień 2019 21:59
6 komentarze

Przemijanie


Mijają chwile - miesiące lata
niepowtarzalne
teraz pomimo wokół ciebie tłumu
pustka ze smutkiem się splata
dzień za dniem umyka noc koszmarem bywa
tylko - wspomnienia krzyczą po kątach
ty w tej samotni nie masz już komu
przesłać uśmiechu miłego słowa

 

zadajesz sobie tysiące pytań
dlaczego - w życiu wciąż kogoś tracimy
mrok go prowadzi gdzie cisza brak słońca
lecz gdzieś tam w mroku tli się iskra nadziei
wskazuje drogę do wiecznego życia
pośród chóru Aniołów i rajskiej zieleni
może nie każdemu dane ją dostrzec
tylko dla niektórych świeci ona jaśniej
droga - do Pana naszego
o bezgranicznej miłości która nie ma końca.

 

autor: Helena Szymko/

Foto z Google/

Anioły

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Helena Szymko
Dziękuję Alicjo. Wzajemnie pozdrawiam
poniedziałek, 09 wrzesień 2019 13:34
2 komentarze

Rozmyty pejzaż

Zatańczmy w deszczu -

niech krople zastąpią słowa...

Zatańczmy raz jeszcze -

zacznijmy wszystko od nowa...

Nim czas życia upłynie -

czeka piękna przygoda...

Zatańczmy znów, bo uczuć

szkoda...

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
marmur
Bardzo ciepły wiersz w ciepłych kroplach deszczu . Pozdrawiam serdecznie .
wtorek, 10 wrzesień 2019 00:21
BlueRiver
Dziękuję marmurPozdrawiam cieplutko
wtorek, 17 wrzesień 2019 09:47
2 komentarze