Poezje o samotności

Metal

Zimowego poranka

Jacuś roztargniony

przyjechał do miasta

może szukać żony?

 

Mało rolny jestem

ze wsi człowiek przecie

gdzie znajdę dziewuchę

jak nie w wielkim świecie

 

Na wsi bywa ciężko

człowiek sam niestety

chłopy pozostali

zniknęli kobiety

 

W oddali zobaczył postać

zamiast kurtki  czarna skóra

długie włosy aż do pasa

całkiem zgrabna też figura

podszedł na wyciągnięcie ręki

a co to Jezusie malusieńki?

 

Co to są za szopy

co to jest do chu...a

toć to nie dziewczyna

to facet się buja

 

Jakoś by zagadać

chuchnął w zimne łapki

nie zimno kolego

tak chodzić bez czapki

 

Uśmiechnął się koleś

wyjął słuchawkę z ucha

nigdy nie jest zimno

kiedy metalu się słucha

 

Jacuś zadziwiony

zimno się zrobiło

znalazł bym jakiś metal

wziął i ogrzał ryło

 

Klamka drzwi sklepowych

zaraz będę prychać

w ucho mnie nie grzeje

ani nic nie słychać

 

Może inny sposób

walnąć trzeba bykiem

i zrobi się ciepło nie

dotknę klamki językiem

 

Przestał dwie godziny do klamki przyklejony

-10 stopni na termometrze i język odmrożony

pan doktor przyjechał szarpnął za makówkę

a że był karetką wziął na urazówkę

Jacek pokręcił głową w życiu każdy ma  swą miarkę

a le dzięki metalowi poznałem fajną pielęgniarkę

 

Miłość jest jak metal wrzący do czerwoności

wypełnia serce umysł wpływa w duszę w kości

lecz kiedy stygnąć zacznie inna mowa ciała

gdy ostygnie całkiem zimny jest jak skała

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Pozdrawiam serdecznie Marmurze. Napisane z humorem, choć nie zawsze jest do śmiechu, jak to w życiu bywa.
środa, 17 lipiec 2019 17:42
2 komentarze

Piszę wiersz by wyrzucić to z siebie - Gniew

Chcę krzyczeć, zagłuszyć wszystkich, a jednak Cię słyszeć!

Milczenie oznacza zgodę, rozpoczętą nową przygodę

Spala się moja ikona, zamykam oczy, upadam i konam!

Na pomoc Cię wołam:

- Halo, czy jeszcze mnie słyszysz?

W ciszy szumi mi głowa, a wiatr się w niepokoju kołyszy

Mam się za doktora - chodź, wyleczę te Twoje zatrute serce

I pomoc nie wołaj, bo niepotrzebnie Ci dziurę wykręcę!

 

GODZINY

NISZCZĄ

ICH

ETERNALNĄ

WSPANIAŁOŚĆ

 

ZABIJĘ

JEŚLI NIE CIEBIE, TO SIEBIE

KRZYCZĘ W POTRZEBIE BO KREW SIĘ POLEJE

ZNISZCZĘ NADZIEJE, UŚMIECHNĘ SIĘ W GNIEWIE

A ZMYSŁY ZADZIEJE

DAM CI PUSTKĘ JAKO WIECZNĄ PRZEPUSTKĘ

ZAKRWAWIĘ TWĄ BLUZKĘ I RZUCĘ W TĘ BUŹKĘ

SWÓJ JAD, ZNOW BLUŹNIE

NA BOGA, NA DIABŁA POZA SKALĄ

ALKOMAT, SIŁA NAGŁA ROZPIERA

JESTEM W ROLI WERTERA, A UCZUCIE UMIERA

 

proszę bądź... BO CIEBIE TU NIE MA

proszę chodź... WCIĄŻ CIEBIE WYBIERAM

 

GWIAZDY

NIECH

ITERACYJNIE

EKSPLODUJĄ

...Wasze

 

Znów płaczę jak dziecko

Znów oddycham ciężko

Myśli się w głowie nie mieszczą

Diabły na spacer mnie wezmą

ZNÓW--ZNÓW

KROCZĘ TĄ ŚCIEŻKĄ

JESTEM GRANATEM - TY JESTEŚ ZAWLECZKĄ

MYŚLI ZA TĘSKNOTĄ BIEGNĄ

ANIOŁY OZNACZYŁY MNIE KRESKĄ

 

ja cierpię

                ja tutaj cierpię

                                               GNIEW

 0 komentarze
0 komentarze

W cieniu życia

Żyjesz w cieniu życia -
w swej ciszy zamknięty
myślą wracasz w przeszłość
w swój zakątek święty
nostalgia to słowo
smutkiem jest owiane
w sercu skrywasz wszystko
co było kochane

 

warto się otworzyć
na chwile przyszłości
bo życie jest piękne
tyle w nim radości
smutek zawsze dręczy
serce skołatane
niszczy radość życia
i to co teraz jest ci darowane
trudno jest się przebić
przez umysłu niewidzialne  mury
lecz za nimi słońce -
przegoni z serca chmury .

 

autor: Helena Szymko/

 2 komentarze
2 komentarze

Samotne drzewo

Nad brzegiem morza rośnie drzewo,

Wciąż tylko w chmury zapatrzone,

Wciąż tylko w wichry zasłuchane,

Przez wszystkie drzewa opuszczone.

 

Smagane deszczem i śniegami

Samotnie tu nad brzegiem stoi.

Przez dni i noce wciąż rozmyśla

I wciąż się martwi, niepokoi

 

I zastanawia, w jakim los je

Nieznanym tu posadził celu.

Może, by trwało wciąż samotne?

A może - żeby wesprzeć wielu.

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Piękny wiersz, który wyraża ludzką samotność podobną do samotności drzewa i nadzieję na poznanie kogoś kto ulży, pomoże w życiu. S... przeczytaj więcej
niedziela, 07 lipiec 2019 13:46
Wiesława Waliszewska
Pięknie dziękuję D. Adalberto za komentarz i tak pozytywnie oceniony wiersz i za tą piękną myśl, która mówi o powołaniu każdego z ... przeczytaj więcej
poniedziałek, 08 lipiec 2019 17:30
Wiesława Waliszewska
Pięknie dziękuję Kazimierzu za komentarz i życzliwe słowa. Pozdrawiam serdecznie
poniedziałek, 08 lipiec 2019 17:33
4 komentarze

Ciche wołanie

Wołam wciąż ciebie każdej myśli chwilą

I każdym szeptem zadumanym w ciszy

I każdym serca uderzeniem tęsknym

Co ciągle prosi, lecz czy ktoś usłyszy?

 

I czy odpowie mi twój głos daleki

I czy zrozumiesz tak odległe słowa?

Co gdzieś tu w kątach wśród ścian pozostały

W ciszy szeptane w nieśmiałych rozmowach

 

Ukryte w spojrzeń zagubionej głębi

W uścisku cichym mej dłoni zamknione

Kiedy powrócisz tu kiedyś po latach

Znajdziesz je wszystkie w tych kątach uśpione.

 

 

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Piękny, wzruszający wiersz o tęsknocie za kimś ważnym, za miłością, bliskością, szczęściem, a jednocześnie wyrażający nadzieję na ... przeczytaj więcej
piątek, 05 lipiec 2019 11:41
Wiesława Waliszewska
Pięknie dziękuję za tak wzruszający i życzliwy komentarz. Pozdrawiam serdecznie
piątek, 05 lipiec 2019 13:05
Wiesława Waliszewska
Pięknie dziękuję D. Adalberto za tak piękny i trafny komentarz, pełen zrozumienia i doskonałego odczucia tego co wiersz przekazuje... przeczytaj więcej
poniedziałek, 08 lipiec 2019 10:25
4 komentarze