Poezje o samotności

Śrubokręt w serce

Krwawe rzeki już wylały,

robak w ranie się zagnieździł.

Pluskwa tylko cicho czeka,

by wejść do twojego wnętrza.

 

Zgniłe szczątki dawnych myśli,

czarne łzy jak perły spadły.

Rzeki biegu nie zawrócisz -

choćby dusze cię błagały.

 

Cień już nawet nie jest sobą -

wlecze się ślimaczym tempem.

Cierń teraz twoją ozdobą -

Hades twoim wiecznym miejscem.

 5 komentarze
Najnowsze Komentarze
Oskar Wizard
Depresja w najczystszej postaci. Na swój sposób piękne... Chociaż pozostanę przy odmiennym stanowisku. Pozdrawiam serdecznie.... przeczytaj więcej
poniedziałek, 14 październik 2019 17:51
marmur
Chyba ten wierszyk motywacyjny napisałem Dla Ciebie . Pozdrawiam ciepło.Zrób pierwszy kroknie musi być siedmiomilowyani w... przeczytaj więcej
poniedziałek, 14 październik 2019 23:28
Maciej
wiersz,który zatrzymuje -pochyliłem się nad treścią na TAK i wszystkiego dobrego autorze
wtorek, 15 październik 2019 08:25
5 komentarze

Marny los poety (satyra)

 

Marny jest los

zaangażowanego poety...

Dzień cały tkwić musi

przy edytorze...

A potem portale

i fejsbuk niestety...

Patrząc na monitor opisuje,

co dzieje się na dworze...

 

Żeby tak chociaż

dobrze za to płacili!

Wszystko wciąż krąży

wokół urojonego prestiżu...

Może zarobi czasem na waciki?

Czując popularność

jest czasem na wyżu.

 

Zamknąłem fejsbuk

i wcale nie żałuję.

Mam pracę,

która dostarcza

prawdziwej satysfakcji.

Błyszczeć też nie potrzebuję.

Wolę prawdziwe doznania,

czyż nie mam racji?

 

 

Oskar Wizard

 

(fot. z sieci)

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Oczywiście, że masz rację Oskarze. Serdecznie pozdrawiam.
poniedziałek, 14 październik 2019 19:01
marmur
Oj racja racja . Pozdrawiam Oskarze serdecznie . ... przeczytaj więcej
poniedziałek, 14 październik 2019 23:30
Maciej
niełatwo być dziś romantykiem świat komputerów i smartfonów jest tak mało romantyczny
wtorek, 15 październik 2019 08:26
4 komentarze

Oczywiste NIEoczywiste

Tyle rzeczy niewidzialnych,

tyle spraw nie załatwionych,

tyle ludzi nie kochanch,

tyle uczuć utopionych.

 

Mamy oczy - nie widzimy,

mamy ręce - nie robimy,

mamy serca - nie kochamy,

mamy mózgi - nie myślimy.

 2 komentarze
Najnowsze Komentarze
Oskar Wizard
Więc... do dzieła! Pozdrawiam serdecznie.
poniedziałek, 14 październik 2019 17:49
BlueRiver
Właśnie tak -nic innego nie pozostaje miłego dnia
piątek, 18 październik 2019 09:24
2 komentarze

Zamknięta

Miałam kiedyś skrzydła -

choć trudno w to uwierzyć,

ktoś doszczętnie je połamał -

mimo prób - nie odrosły.

 

Latałam ponad horyzont -

byłam wolna jak wiatr.

Ktoś złapał mnie w klatkę

i zamknął na dobre.

 

Już ich więcej nie rozwinę,

bo cierpienie jest zbyt duże.

 

Miałam kiedyś skrzydła,

ktoś doszczętnie je połamał.

 4 komentarze
Najnowsze Komentarze
marmur
Smutny wiersz ale słyszałem że skrzydła odrastają trzeba je tylko podlać nadzieją na lepsze . Jedno małe ziarenko nadziei podlewan... przeczytaj więcej
piątek, 11 październik 2019 23:52
BlueRiver
Może masz rację marmurze - chociaż ciężko w sobie znaleźć tą nadzieję...
sobota, 12 październik 2019 00:51
BlueRiver
Marmur dziękuję Ci za dobre słowo i oczywiście za linki - napewno się przydadzą. Pięknego dnia ... przeczytaj więcej
sobota, 12 październik 2019 06:19
4 komentarze

Reinkarnacja

Biegnie dzień za dniem, 
znów mam ciebie mniej.
Pod stopami studnia złudzeń - 
boję się zaufać na dłużej.

Płyną potoki zimnych słów,
wodospady rozczarowań.
Wyplącz się z moich snów - 
dość mam kolejnych dachowań.

Nim krew strumykiem popłynie - 
wspomnij o mnie wartkiej rzece - 
Wypłynę na zielonej równinie, 
lub na skrzydłach anioła przylecę.

 0 komentarze
0 komentarze