WDZIĘCZNOŚĆ, PAMIĘĆ O TOBIE [*]

 

Uschły, i zwiędły Pąki Kwiatów Twego Życia,
A z chmur rozpaczy polał się Deszcz Żałoby,
Utonęła ma Radość
łzami gorzkimi jak Cykuta ostrego chili,
I w ciszę zamieniła się Pamięć o Tobie,
W jasności Twej drogi - wiekuistej, pięknej
Dostajesz Kwiaty w Prezencie od Boga,
Już nie męczy Ciebie żadna, trudna ziemska trwoga !
Już droga twa wieczna Różami Dobroci jest usłana,
i w skrzydłach Anielskich odlatuje w Niebo.
W cichości, wdzięczności Modlitwa tam ziemska płynie,
I z łzami Oceanu Pamięci znicze swe zapalam.
Nie uschnie, nie zwiędnie
Pamięć o Twej osobie,
Będzie ją wznosić Piękny Anioł w rajski Eden,
Powyżej lasów, powyżej chmur, i Zielonych
Przyrody Atłasów...
Z Kwiatami Życia, i wiecznej chwili
Motyle Skarby Czasu Godzin i Minut Ziemskich
Usiądą na pięknej ławce Natury Raju,
i z Wspomnieniami, i z obrazami Ciebie
świat mej Pamięci nie ustaje momentów różanych,
smaków przepięknych z Tobą kochanych ! :)
Wdzięczność przesłodka jest promienista,
w Sercu, w mej Duszy Miłością ognista !

  0 komentarz
0 komentarz

Drogi życia

Los nam wyznaczył różne drogi życia -
nasz czas przeminął
skrył się gdzieś w zakątku ziemi
choć twoich słów zapadła martwa cisza
wiatr wciąż przywiewa pieśń o tobie
blask twoich oczu rozmyły deszcze
tamtych chwil odległe już czasy
wciąż poruszają moje serce jeszcze
szeptem tęsknoty wybrzmiewają -
wiosna zakwitła barwami przyrody  
wydają pąki kwiaty i drzewa
popłynęły nowe życia wody -
kiedyś wspólna pieśń radowała duszę
teraz tylko wiatr - tęskną melodią wybrzmiewa

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Melancholia

W duszy mej deszcz pada

Wieczorami niechęć dopada

Odmawiam psalmy by odeszły smutki

Nie chce popłynąć znowu w morzu wódki

  0 komentarz
0 komentarz

Zagubiona miłość

Zagubiła się miłość -
w zakamarkach uśpionego miasta
błąka się po nim
szukając najwłaściwszej z dróg
biciem serca ją wołam - może usłyszy
odnajdzie drogę
do ust spragnionych i serca chłodu
na dnie jego wnętrza
samotność smutek brak nadziei
pochłaniają mnie jak marny pyłek
tak niewidzialna
bez osobowości - zanikam
pozbawiona nadziei ciepła i miłości
nie mogąc się pozbyć -
otaczającej mnie pustki i serca chłodu.

autor: Helena Symko/

  0 komentarz
0 komentarz

Nasze drogi

Nasze drogi się mijają -
każda w inną stronę wiedzie
ty przez życie idziesz śmiało
ja zaglądam w oczy biedzie
ty w woni kwiatów świat odkrywasz
ja w pokrzywach nurzam stopy

cicho szepczesz mi do ucha 
że przy tobie wiatr dogonię
lecz już dawno pędzisz z wiatrem
ja polecieć wciąż się boję
choć w mej duszy płomień płonie
nie po drodze nam do siebie
wciąż do ciebie za daleko -
tylko myśli mkną do ciebie .

autor: Helena Szymko/

foto z google/

Zdjęcie z opisem: Moje wiersze...nić Ariadnyoboje byli pełni zapałuwierzyli w to  że im się udałojednak między nimi coś się zmieniło już nigdy jak przedtem nie byłoona wciąż go kochała -dowody miłości mu okazywałaon mówił jej słowa czułe kochanea myślami wędrował w nieznanenić ich miłości była coraz cieńszanadzieja na trwałość, stała się mniejszata niepewność  bardzo ją męczyła że inna świat mu przysłoniławciąż próbowała go zatrzymać zbyt wielką miłością go darzyłalecz nić która ich łączyła pękłaon swym uczuciem inną obdarzyłz inną o wspólnym życiu marzyłchoć  wiara w miłość nas uszczęśliwiacoraz częściej bywa bardzo złudnaw słowach i czynach - okrutna autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Melodia naszych serc

Gdy niebo zapłacze -
nad naszym rozstaniem
umilkną świerszcze
w skoszonej trawie -
moje serce porywem
wiatru się stanie -
a nasze wspomnienia
ukryte w tym lecie

melodią naszych serc 
będą wciąż żywe -

twoje słowa tak bliskie
mojemu sercu -
będą mi przypominać
te chwile szczęśliwe -
na zawsze zatrzymam
cię w mojej pamięci
słodyczą twoich słów 
będę się upajała -
może kiedyś nadejdzie
jeszcze taka chwila
że znów w nas odżyją -
te piękne chwile lata .

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Ułomność związku

Pogrążona w pustce -
przestałaś już dążyć
tam - gdzie byś mogła
znów odnaleźć siebie
przygasłaś jak płomień
przysypany ziemią
straciłaś już wszystko
w pewną noc jesienną -
poznałaś zbyt dobrze
jego dwa oblicza

przecież nie takiego
kiedyś pokochałaś
miłość - cóż ona znaczy
kiedy on z czułością
dziś na inną patrzy -
nie odrodzi się to
co dawno stracone
nie zapłonie żarem
gorącej  miłości -
bo gdy czar raz pryśnie
lepiej już nie walczyć
o resztki uczucia
lecz wieść godne życie -
choćby w samotności .

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Oczekiwanie

Samotna przy stoliku -
nerwowo oczekujesz
łyk za łykiem kawy
wciąż się nie pojawia
ten kogo miłujesz
przepełniona pragnieniem
by znów dotknął dłoni
czule spojrzał w oczy


namiętnym pocałunkiem
osłodził spragnione usta
zapewnił jak wczoraj
że już na zawsze razem
wypatrujesz go niemo
w pustym przejściu sali
kelner o coś cię pyta
wybudzona z myśli - spoglądasz
jego widokiem zdżiwiona
po kawie szklanka rozbita .

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Jak Klocki Lego


Rozpadły się filary dawnego uczucia -
zanikła miłość która wiodła w ołtarze
uległy rozsypce zespolone serca
jak malownicze uszkodzone witraże
serce ach serce - cóżem ci uczynił
żeś się tak nagle dla mnie skurczyło
nie pragniesz nie tulisz zabrakło ci czułości
którą od ciebie dawniej tak biło
jak cofnąć czas odzyskać miłość
co ogrzewała duszę i ciało -
teraz tylko ironia na twojej twarzy
i stek wymówek że nie tak z nami
przecież być miało .

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Złe wspomnienia

Przeklęte chwile - 
co są bagażem okrutnych wspomnień
które prze lata dręczą chorą duszę
cały ciężar życia młodej matki żony
jej samej sobie pozostawiony
przeminął czas młodzieńczej urody 
pozbawiając uroku 
jak zapomniany kwiat w wazonie bez wody -
minione lata czarą goryczy
złotą jesienią kwitną teraz strofy
są ozdobnikiem jej osobowości -
można w nich odnaleźć 
niewielką kroplę prawdziwej miłości -
która wypełniła dotąd chorą duszę 
i chociaż na krótko ją uzdrowiła .

autor: Helena Szymko/

 

  0 komentarz
0 komentarz

Ona jak ćma


Przyćmił już czas –
miłości żar
nie zbudzisz jej
z wiecznego snu
on nie potrafi
już dla niej żyć -
ona jak ta ćma
wciąż snuje się
by ją pochłonął
ostry światła blask
jak dawnej - miłości czar .

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Niewidzialna Granica

 

  0 komentarz
0 komentarz

Złe plony


Ziarno posiane - brak urodzaju
owoc który dojrzał zbyt szybko się psuje
to co świeciło z czasem zmatowiało
serce w rozterce - co będzie dalej
cóż jeszcze gorszego stać by się miało 
przenikasz przez życie jakbyś nie istniał -
borykasz się ścigasz ze swym własnym cieniem
niemoc owładnęła twój umysł i ciało
co będzie jutro czy los cię naznaczył
jak przechytrzyć czas
odzyskać wszystko co tak pięknie lśniło -
gdzie się podziała ich wzajemna miłość .

autor: Helena Szymko/

  0 komentarz
0 komentarz

Pytasz

Pytasz - co u mnie
czy nastał serca spokój
duszy ukojenie -
od kiedy cię nie ma
w moim życiu - pustka
na twoją obecność
wciąż płonne nadzieje
myślisz czy wciąż kocham -
a gdzież moje serce
pozostała tylko
wielka przestrzeń smutku
wypełniona tobą -
skradłeś je odchodząc
zabierając z sobą
niszcząc moje najskrytsze -
niespełnione marzenie .

  0 komentarz
0 komentarz

Mam dość.


Mam dość.

A dość ma mnie.

Czuję je w całym ciele ,
Wgryzło mi się w każdą kość.

Nie znam się na medycynie,
Nie chce sam znów sobie przeczyć,
Że jest dobrze.
Nie wiem,
Powiedz,
Czym i jak to mam wyleczyć?

Po co liczyć znów na ciebie?
Sam receptę znajdę sobie!
Może będę z tobą w niebie,
Kiedy już to w końcu zrobię.


Już znalazłem!
Weź do dłoni!
i mi przyłóż,

Wprost.

Do skroni.







  0 komentarz
0 komentarz