Poezje o Smutku

Nika

Okrutny Boże- jeden z Wielu...
Czemu zabrałeś mi przyjaciela ?
Kochaną Niczkę
Moją jamniczkę...
Wołałam czasem na nią Glutka,
Glucia, Gluciunia, Nicia malutka.
Miałaś dopiero osiem lat,
Przed Tobą winien być życia szmat,
A Ty odeszłaś do psiego nieba.
Nam tu- na dole- Ciebie potrzeba...
Kto teraz z dworu Berdzia przywoła ?
Kto zadba, żebym była wesoła ?
Spacery uwielbiałaś z nami...
A teraz zostaliśmy sami !
Miałaś radość w ogonku i klapiących uszkach,
A teraz pusta jest Twoja poduszka.
Zawsze leżałaś wygodnie na niej,
Gdy prasowała Twoja pani.
Za Tobą oczy już wypłakałam...
Niech Ci tam dobrze będzie mała...

dedykuję ten wiersz Nice, mojej psiej przyjaciółce-
- umarła 24.03.2011r. o godz. 22.45

  0 komentarze
0 komentarze

Muzyka

Pierwsza nuta
Rozpoczyna taniec
Muska duszę jak czuły kochanek
Robię pierwszy krok
Zamykam oczy.

Kręcę się wśród nut
Wśród barw tajemniczości
Płynę wraz z muzyką
Na chmurze romantyzmu
Unoszę się
Lecę

Muzyka cichnie
Stoję w ciszy
Całkiem sama
Nie ma światła na całej ulicy.

  0 komentarze
0 komentarze

Taki wieczór

Smutek rozsiadł się w czasie
jak na strunie bemol

jesień - po menopauzie
wypizdrzona lafirynda
świat oblazła do kałuży
się mizdrzy

za oknem jak sito
czarnymi dziurami przecieka
kosmos - deszcz
spadających sputników

Chodź, Łajka
czajnik gwiżdże na to...

  0 komentarze
0 komentarze

T.

W Twojej znajomej twarzy rys nagle obcy
tam od dawna, choć gorliwie pomijany.
Nie pasował do tego, czym być miałeś dla mnie,
żałośnie ufnej obok Ciebie.
Ten sam rys uderza teraz
nadstawiony policzek.

  0 komentarze
0 komentarze

Fotografia

Ogarniam wzrokiem prostokąt zdjęcia.
Prostokąt świata, który echem jest mojego.
Oczy te same, a już inne, patrzą w obiektyw, jak patrzyły kiedyś na mnie.
Tym samym ramieniem otoczone cudze już dziś i nadzieja na jutro.
Już tych samych słów słuchają inne uszy
i tak samo wyryte są one w cudzej pamięci.
Mija rok, a może ułamek sekundy, błysk flesza
-
cudze światło, moja ciemność.

  0 komentarze
0 komentarze