Elegia o...

płonę zniczem pamięci

na waszych grobach

 

rozświetlam wspomnieniem

cmentarną rzeczywistość

 

białą smugą modlitwy

ulatuję w przestworza

 

pocieszam się myślą

że jest wam lepiej u Boga

 

topnieje jak wosk

łza pod powieką

 

a wy z tamtego brzegu

wołacie do mnie

 

-non omnis moriar!

 

 

Autor: Don Adalberto

na policzku ślady łez
Cisza
 

Komentarze 2

Oskar Wizard w sobota, 22 grudzień 2018 07:38

Bardzo wzruszające wyznanie. Pozdrawiam serdecznie.

Bardzo wzruszające wyznanie. Pozdrawiam serdecznie.
Gość - D. Adalberto w sobota, 22 grudzień 2018 14:37

Dziękuję Oskarze. Widzę, że sięgnąłeś do archiwum. Pozdrawiam.

Dziękuję Oskarze. Widzę, że sięgnąłeś do archiwum. Pozdrawiam.
niedziela, 03 marzec 2024

Zdjęcie captcha