Mija prawie rok od czasu ostatniej zbiórki na funkcjonowanie strony POE.PL Zbiórki, która przekazywana jest na opłatę domeny www.poe.pl, opłatę serwera, opłaty za aktualne oprogramowanie na którym działa strona oraz aktualizację bezpieczeństwa użytkowników. Jeśli ktoś jest zainteresowany przekazaniem wsparcia na funkcjonowanie poe.pl może to zrobić przelewając dowolną kwotę na nr konta (kliknij tutaj). Strona www.poe.pl była, jest i będzie darmowa. Nikt nie musi i nie będzie musiał nigdy płacić za jej użytkowanie. Wszelkie formy wsparcia strony będą anonimowe i w pełni dobrowolne. Zbiórka organizowana jest z uwagi na charakter niedochodowy strony  (brak reklam).  Strona na pewno będzie działała i z otwartymi rękami witała wszystkich, tych którzy będą chcieli publikować swoją twórczość. ZBIÓRKA JEST W 100% DOBROWOLNA. Jeśli chcesz wesprzeć stronę kliknij tutaj    

 

WIERSZE NAJLEPSZYCH POLSKICH AUTORÓW POEZJI

CODZIENNIE NOWY WIERSZ W JEDNEJ Z 50 KATEGORII WIERSZY

NAJNOWSZE WIERSZE:

Szklanka wody

stock-photo-drink-water-pouring-in-to-glass-over-sunlight-and-natural-green-background-606570734

Jak odwrócić szklankę pełną wody

by kropli nie uronić  kto mi powie ?

sposób jedyny jaki znam

to stanąć na głowie

 

Herbatę posłodzić jak

łyżeczki nie słysząc odgłosu 

gorzkie życie spić z wierzchu

czekając na słodycz losu ?

 

Złamaną gałąź wiatr targa

nie uratuję co nie zdrowe

odetnę stare myślenie a

wyrosną pędy nowe

 

W nowe wejść bez balastu

z wiru chaosu , on bez końca

rozbija duszę na czynniki pierwsze

poczuć ten promień słońca

 

Co zmywa trosk ułudę

wskakując do pociągu nadziei

kamyk zielony ściskam z wiarą

że więcej się nie wykolei

 

Bywa gdy na cud czekam

co cisza mi podpowie

by nie uronić kropli łzy

czasem trzeba stanąć na głowie

 

 

 

 

Jak odwrócić szklankę pełną wody

by kropli nie uronić , kto mi powie ?

sposób jedyny jaki znam

to stanąć na głowie

 

Herbatę posłodzić jak

łyżeczki nie słysząc odgłosu 

gorzkie życie spić z wierzchu

czekając na słodycz losu ?

 

Złamaną gałąź wiatr targa

nie uratuję co nie zdrowe

odetnę stare myślenie a

wyrosną pędy nowe

 

W nowe wejść bez balastu

z wiru chaosu , on bez końca

rozbija duszę na czynniki pierwsze

poczuć ten promień słońca

 

Co zmywa trosk ułudę

wskakując do pociągu nadziei

kamyk zielony ściskam z wiarą

że więcej się nie wykolei

 

Bywa gdy na cud czekam

co cisza mi podpowie

by nie uronić kropli łzy

czasem trzeba stanąć na głowie

 

 

 

 

"Na Zawsze"
Nie ma znaczenia
 

Komentarze

TheDiary44 w środa, 30 październik 2019 22:39

Świetny wiersz Marmurze.
Pozdrawiam

Ps "by kropli nie uronić , kto mi powie ?" - przed przecinkiem nie powinno być spacji. Troszkę rzuca się w oczy

0
Świetny wiersz Marmurze. Pozdrawiam Ps "by kropli nie uronić , kto mi powie ?" - przed przecinkiem nie powinno być spacji. Troszkę rzuca się w oczy :D
marmur w środa, 30 październik 2019 23:36

Dziękuje TheDiary za komentarz . Pozdrawiam serdecznie ( przecinki to moja zmora więc go wykasowałem wcale )

0
Dziękuje TheDiary za komentarz :) . Pozdrawiam serdecznie ( przecinki to moja zmora więc go wykasowałem wcale ) ;)