Nie mam z nim nic wspólnego

Obudziłem się koło piątej
Czułem się jak koło piąte
we własnym życiu
W głowie szaleją myśli podłe
Skłócone z własnym kątem
W dziurawym okryciu
 
 
Za oknem grudniowy śnieg
Uśmiech w trumnie, spokój w duszy
Charakterystyczny szklany brzdęk
za sklepem - kolejny człek w suszy


Tak znany i bliski
a nie mam z nim nic wspólnego


Ciało słabe, wątłe
W uzależnieniu klątwie
Nie prosi o ratunek
Całą rodzinę to dotknie
W jego winie się skąpie
Nasz wizerunek


Za oknem wschodzące słońce
Uśmiechów brak choć spokój w domu
Związany kolejny koniec z końcem
Związane ręce nie zaznają więcej głodu


To wszystko, tak znane i bliskie
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego
 
Czytaj wiersz
  590 odsłon

Do chłopca sprzed lat

Wszystko będzie dobrze.








https://poe.pl/wszystko-bedzie-dobrze
Czytaj wiersz
  245 odsłon

Pogrzeb 12/14 - "List"

Parę lat temu przesypiałem szansę
I tak uśpiony, budziłem niesmak
Jedząc namalowane jabłko na kartce
Otoczony stadem węży, Eden żegnał
ze swojego objęcia, nie miałem pojęcia
Jaki los mnie czekał


Napisałem do Ciebie list
W którym zawarłem ból mojego świata
Pisząc go, chciałem odejść od Ciebie
Ale odszedłem tylko od zmysłów


Parę dni temu przebiłem szklany sufit
A rodzina patrzy na mnie wzrokiem szklanym
Dobrowolnie próbuję się zmusić
Do ucieczki z melancholii, która co noc rani
Smutek mnie bawi, radość mnie dławi
I żaden z nich nie przestał


Chyba musiałem stracić rozum
Skoro dla Ciebie straciłem głowę
W ich oczach straciłem twarz
A patrząc w lustro traciłem mowę


Napisałem do Ciebie list
W którym zawarłem kroplę mojego morza
Pisząc go, zawisłem pomiędzy
śmierć wisiała w powietrzu
życie wisiało na włosku
Czytaj wiersz
  623 odsłon

Pogrzeb 11/14 - "Deszcz"

Deszcz za oknem, słońce w sercu
uśmiech nie schodzi z twarzy
Umiera cierpienie, żywię nadzieję
na lepsze jutro, to mi się marzy
Gdzie czyste powietrze, wolność
i my uśmiechnięci na dzikiej plaży
Taka miłość nie rodzi się na kamieniu
świadomość szczęścia ogrom waży


Toksyczne słowo, każdy toksyczny czyn
przypomina przykrą ścieżkę znaną
Ani groźbą, ani prośbą nie umiemy
pozbyć się brudu, który nam dano
Przebieram w ludziach, ale nie w słowach
zawsze, gdy ciszy powinienem bić brawo
Uśmiech nie umie zagościć na twarzy
słońce za oknem, w sercu znowu to samo
Czytaj wiersz
  254 odsłon

Pogrzeb 10/14 - "Płacz"

Piszesz to w łzach
 
Gdy każdy z nas
W swoim świecie jest
 
Ocierasz twarz
 
Ciemne myśli masz
Różowych okularów nadszedł kres
 
 
Musisz wiedzieć Skarbie
że nie jestem taka jak w snach
Twoja miłość do mnie
Wprowadzi Cię znów w płacz
 
 
Chciałbym być w stanie
Pozostać pierwszą i ostatnią myślą
Być główną atrakcją na każdym planie
I Twoją słodką na torcie wiśnią
 
 
Muszę zrozumieć Skarbie
że nie jestem w Twoich snach
Wymówione milczenie
Wprowadza mnie znów w płacz
 
 
Czytaj wiersz
  396 odsłon