Sami swoi

Spada wydajność myśli

słowa niczym

puste korytarze

prowadzące donikąd

ściany przyglądają

się sobie znudzone

 

a ten co znowu

psuje ciszę oddechem

zbyt głośnym

w majestacie prawa

 

w kuluarach tłok

oczy patrzą beznamiętnie

pojedynek trwa

to sami swoi

wróg drzemie i śni

- że gdzie dwóch się bije…

Czytaj wiersz
  40 odsłon
 1 komentarze
40 odsłon
1 komentarze

Ograniczona egzystencja

Duch dzieciństwa

wypełnia cały pokój

a oddech tej ziemi sprawia

iż ucieczka w autonomię

nie udaje się

dopadają wspomnienia

drażniące detale

podobne do wysypki

 

odejdzie gdy ściemni

w oczach a w sercu

zagości pustka

spopielona po skończonej

gwarancji

 

tymczasem głuchą drogą

pędzą myśli

a tętent wieczności

goni od wczoraj

dziś wyprzedzi …?

 

 

 

Czytaj wiersz
  72 odsłon
 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
Oskar Wizard
Bardzo spodobał mi się fragment:,,dopadają wspomnienia drażniące detale podobne do wysypki..." Tak z nimi często bywa. Tętent wiec... przeczytaj więcej
piątek, 14 czerwiec 2019 09:50
72 odsłon
1 komentarze

Zaduma nad...

Gdzieś w czeluściach nocy

ukryty strach

a na bramie nieba anioł

ze skrzydłami z mgły wieczornej

uśmiecha się

ale czy do niej…

już wszystkie winy zebrane

i odesłane tam gdzie

nie ma dna

bo jest taka kraina cienia

po drugiej stronie duszy

co złem żywi trzewia…

Czytaj wiersz
  140 odsłon
 1 komentarze
Ostatni komentarz do tego wpisu
marmur
Jesteśmy dobrem i złem jednocześnie . Taka już jest nasza natyra . Pozdrawiam serdecznie. https://www.youtube.com/watch?v=Y1fAqdMn... przeczytaj więcej
sobota, 08 czerwiec 2019 22:30
140 odsłon
1 komentarze

List do przeszłości

Nasze miasto tak samo

jak przed laty

świeci blaskiem neonów

za nami pędzi spóźniony świt

jeszcze tu ...

pamięta cień majowego kasztana

dłoń w dłoni

wtulone w siebie ciała

jakby zlęknione widmem rozłąki

zagubienia się w tłumie ludzi

spraw zwykłych dni i obowiązków

dziś złe powietrze kradnie oddech

zatruwa

anonimowy tłum w maskach

zalewa ulice

rzeki płyną spokojem urocze

choć daleko jesteś

wybacz.

Czytaj wiersz
  112 odsłon
 1 komentarze
112 odsłon
1 komentarze

Pokuta/satyra/

Każdy poranek dawał zgodę

na nocną przygodę

a że przygód było wiele

w każdą niedzielę w kościele

grzechy wyznawał

i na odkupienie pokutę dostawał

do domu wracał rozgrzeszony

ale nie nawrócony

pokuta nic nie dała

dla spragnionego ciała.

Czytaj wiersz
  194 odsłon
 3 komentarze
Najnowsze Komentarze
kazimierzsurzyn@gmail.com
Jak w satyrze, tak i w życiu pokuta nic nie da, bez mocnej poprawy. Pozdrawiam Cię Żaneto serdecznie.
niedziela, 31 marzec 2019 16:57
Oskar Wizard
Czas tracił postępując wbrew naturze. Czas, w którym mógł więcej broić... Zastanawiam się tylko do czego mu to było potrzebne? Poz... przeczytaj więcej
poniedziałek, 01 kwiecień 2019 19:53
194 odsłon
3 komentarze