Nie boję się

Nie boję się życia już się nie boję
Bo Bóg mnie jak pasterz i broni i strzeże,
Słowami Ksiąg Świętych mnie karmi i poi
A ja je zgłębiam, zgłębiam i wciąż mocniej wierze.

W nich mnie prowadzi gdzie pokarm dla duszy,
Gdzie wodę czystą znajdę i od zła zasłania.
Choćbym szła ciemną doliną i mroczną,
Drogą nieznaną co z mgły się wyłania.

To nie ulęknę się ciemności nocy,
Choćby mnie porwać chciała życia rzeka.
Bo Bóg jest ze mną i On mnie prowadzi
Do Domu swego w którym na mnie czeka.

Inspiracją do powstania tego wiersza był Psalm 23


Czytaj wiersz
  359 odsłon

Jak dobrze że jesteś ze mną Boże

Ja wiem że jesteś wciąż przy mnie Boże
Wiem, że nie jestem w mym życiu sama.
Więc nie boję się pustych pokoi
I rozmyślań co trwają do rana.

Już nie czekam na telefon, co milczy
I na listy, których nikt nie pisze.
Jesteś ze mną zawsze, ja wiem o tym.
Głos Twój słyszę, wciąż słyszę Go w ciszy.

Jesteś gdy zasypiam, Jesteś rano
Ciebie witam myślą moją pierwszą
W każdy ranek, a żegnam w dobranoc
Jesteś kiedy piszę długo nocą.

I nie patrzę już w okno z tęsknotą
I nie biegnę do drzwi, choć ktoś dzwoni.
Już nie jestem, już nie jestem sama,
Bo mam Ciebie Boże w sercu moim.


Czytaj wiersz
  147 odsłon

Cicha zaduma

Cichą zadumą nad wierszem się skłaniam
W pokorze klęcząc przed Twoim obliczem
I nieporadne słowa swe układam,
Bo łask Twych Panie w sercu swym nie zliczę.

Cicho więc szepczę nieskładne me modły
Dobroci Bożej darem obsypana.
Bo łask Twych Panie w sercu jest aż tyle
W onieśmieleniu padam na kolana.

Bo jakże o tym światu mam powiedzieć
I sercem swoim mam mu to wyjawić.
Czy świat doceni że miłość jest pierwsza
I czy zrozumie że miłość świat zbawi.

Dlatego wiersze pisać ciągle będę
I wszystkie w darze Tobie Panie, składać
Bo słów zbyt mało jest na całym świecie,
By o Twych łaskach ludziom opowiadać.

Czytaj wiersz
  159 odsłon

Pieśń dziękczynna

Wypuściłam was me wiersze ptaki
Skrzydła swoje szykujcie do lotu
I polećcie wysoko, daleko
By rozgłosić pieśń całemu światu.

Lećcie ptaki ile w skrzydłach siły
Poszybujcie do miast i miasteczek,
I zanieście wszędzie, wszędzie pieśni
O miłości największej na świecie.

Poszybujcie ku gwiazdom, ku słońcu
By tym pieśniom blasku swego dało
Bo choć są gorące tak jak miłość
To i tak w nich ognia jest za mało.

I choć sercem są moim pisane,
Bo modlitwą moją przecież były.
To i tak zbyt mało w nich uczucia
Choć by nie wiem, nie wiem co mówiły.

Bo gdy wiersze chcą śpiewać o Bogu,
Gdy chcą głosić chwałę Jego Mocy,
To nie znajdą nigdzie takich rymów
Choćby wzięły jasność od gwiazd nocy.

Choćby wzięły blaski i od słońca,
Nie zdołają powiedzieć, wyśpiewać
Jak jest Wielka, Jasna i Gorąca
Miłość Boża która płynie z Nieba.


Czytaj wiersz
  260 odsłon

Jak za wszystko podziękować Boże

Boże mój Ojcze tyle pisałam
Wierszy i pieśni dla Ciebie Panie
Lecz w żadnym nigdy, ja nie umiałam
Wyrazić myślą, sercem, czy zdaniem.

Bo nie potrafię przekazać tego
Co Boże dajesz człowieczej duszy
Bo czyż są słowa, co wiatr przekrzyczą
Lub może pieśń jest, co skały skruszy.

Bo nikt nie pojmie, nikt nie zrozumie
Co Twoja miłość daje nam Boże.
Ja nie próbuję też mówić o tym
I wiersz mój tego żaden nie może.

Bo Twoja łaska jest niepojęta
A  miłość Twoja nieogarniona
Więc serce biciem niechaj przemawia
Kiedy w modlitwie klęczę schylona.



Czytaj wiersz
  228 odsłon