Poezje o przyrodzie

Dwie wrony

Spaceruje sobie wrona rozwichrzona,
Niezadowolona staje się nieznośnie,
Trzeszczy groźnie, coraz głośniej,
Jakby świat wydawał się jej żałosny.

Ta na latarni zdaje się odważna,
Wrzaskiem zaprowadzić porządek próbuje,
Głośno kracze, rozglądając się dookoła,
Świat niemal cały zdobyć jest gotowa.
Los pająka
Silni są luźni
 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!
Gość
środa, 05 sierpień 2020

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://poe.pl/